ΚοΚΚιΝοΣ ΖωΟΛοΓΙΚοΣ ΚηΠοΣ

AΝΩΜΑΛΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ (x)

2011-05-26T11:34:00.061+03:00

Για να δουμε, θα τους ξεκολλησουμε επιτελους απο τα 300 καρεκλακια,

μας τα ζαλισανε ολα αυτα τα χρονια
και ειναι πολλα...παρα πολλα

και τι ειναι στην τελικη?

απατεωνες,ψευτες και αιωνιοι ρεμπεσκεδες που τρωνε ολα τα λεφτα που κυκλοφορουν απ΄εξω και απο εμας--->ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΝΕ και συνεχιζουν το σκληρο παγκοσμιο ποκερακι τους με το κλασσικο τους θυμα--->τους πολιτες

Οσο για τον φρικτο αντικτυπο που ειχαν στην κοινωνια ολα τα προηγουμενα χρονια και την καταστροφη που ειχαμε και εχουμε στην παιδεια μας ,το βλεπουμε καθε μερα, μεσα απο τις συναναστροφες μας...
και αν τυχον καναμε εμεις λεει ολα αυτα τα λαθη θα πηγαιναμε ανεπιστρεπτι μεσα...
αυτοι ομως...
κομματικη χουντα

και εννοειται οτι μαζι με αυτους πρεπει να προσπαθησουμε να βγαλουμε εξω και τα τσιρακια με την ιδια ιδεολογια και πρακτικη--->και μιλαμε για 4-5 εκ.ελληναρες(μπορει και παραπανω μπορει και παρακατω)

και η πλακα ποια ειναι ; οτι τωρα μεσω οικονομικης κρισης βγαζουν οι περισσοτεροι τον αληθινο τους εαυτο(επιτελους) ...μπλιαχ....αεεαε αηδια...

μαρμαρινες αντιληψεις,μαρμαρινα πιστευω ... ζηλια,φθονος,απατη->overdose

την αμαθεια,την ημιμαθεια και το ψεμα προσπαθουν καποιοι να τα κανουν κανονα και μολις καποιος εκφρασει μια πραγματικοτητα=αληθεια που ερχεται σε αντιθεση με ολους τους προηγουμενους ...τοτε...
ειναι δυσκολο,θελει υπομονη, μεγαλη υπομονη...και με στοχο την ομαδα,την παγκοσμια ομαδα και οχι την παρτη μας...
WAKE UP
τιποτε στον κοσμο που ζουμε δεν ειναι δικο μας και αντι να κανουμε προσπαθειες να το συνειδητοποιησουμε,να το χαρουμε,να το προσφερουμε ,να το προστατεψουμε ...εμεις προσπαθουμε να το καταστρεψουμε, να το εξαφανισουμε...
με αγαπη,ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ κατι μπορει να γινει .Ομως η πραγματικη αγαπη τρεφεται με αληθινο σεβασμο.
???

people are crazy and times are strange

2011-04-20T09:51:00.018+03:00

στους 2 θανατους ο ενας δωρο
ελα παρε παρε, ο ενας δωρο
αν και τωρα που εχουμε οικονομικη κριση για τους πολλους και οικονομικη αυξηση για τους λιγους σκοτωνουμε κατα χιλιαδες παγκοσμιως
στους 2 θανατους ο ενας δωρο
ελα παρε παρε,ο ενας δωρο
οικονομικη κριση ελα παρε παρε
αλλα πανω απ'ολα ειμαστε δηθεν χριστιανοι,μωαμεθανοι,βουδιστες και εχουμε και καποιους αλλους που ειναι δηθεν ανεξαρτητοι και ολοι αυτοι νοιαζομαστε (και καλα) για τον συναθρωπο μας...
βεβαια ολοι τους δεν δεχονται τιποτα πανω απο την παρτη τους εκτος και αν πεσει κανα χαρτι για να ζεστανει την ατμοσφαιρα...

χαρτινοι ονειρευομαστε

2011-01-14T14:52:00.009+02:00

για δες μια ζωη που φτιαξαμε
πως θα του,της τη φέρω για αλλη μια φορά
ο θανατος σου
η ζωη μου

προτυπο?
το κορακι

επιτελους φανερωνομαστε σιγα σιγα

δικαιολογιες?

απειρες

της κοντης ψωλης,της φταινε οι τριχες

2010-11-20T10:42:00.017+02:00

Ο ΛΥΚΟΣ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΤΡΙΧΩΜΑ ΤΟΥ ΠΑΛΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΘΑ'ΝΑΙ
ΣΑΝ ΚΑΙ ΕΜΑΣ ΔΗΛΑΔΗ
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΡΕ?ΔΕΝ ΗΡΕΜΟΥΝ ΠΟΤΕ
ΚΑΙ Η ΚΑΣΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΛΕΦΤΑ ΘΕΝ ΝΑ ΒΓΑΖΕΙ
ΑΗΔΙΑ ΕΙΣΤΕ ΡΕ ,ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ,ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΡΑΣΑΚΙ ΣΤΗΝ ΚΟΥΡΑΔΟΤΟΥΡΤΑ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΣΤΙΣ ΜΑΖΕΣ
ΡΕ ΠΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΝΕΙ ΕΤΣΙ

ΤΡΙΓΥΡΝΑΣ, ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ
ΚΛΕΦΤΗΣ
ΚΛΕΦΤΗΣ
ΚΛΕΦΤΗΣ
ΚΛΕΦΤΗΣ
ΚΑΙ ΤΑ ΞΕΡΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΟΛΟΙ ΟΛΑ ΒΕΒΑΙΑ

ΤΟ ΛΑΘΟΣ ...ΑΓΝΩΣΤΗ ΛΕΞΗ

Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΔΗΘΕΝ + ΚΑΙ-ΚΑΛΑ-ΔΩΝ

2010-07-05T09:00:00.018+03:00

ο καθενας κανει αυτο που θελει αδιαφορωντας για τον αλλο και παντα νιωθει μαγκας (ελα που παντα παιρνει το βραβειο του super ΜΑΛΑΚΑ)
-μα ρε φιλε το παιχνιδι ειναι ομαδικο και οχι ατομικο
-αφου το κανει και ο διπλανος μου και εχει επιτυχια,γιατι να μην το κανω και εγω?βλακας ειμαι?
-κανονικα βλακας εισαι...δηλαδη ρε φιλε αμα πηγαινε καποιος να πεσει απο το γκρεμο και ειχε επιτυχια,θα εκανες και εσυ το ιδιο
-ε οχι αυτο ειναι διαφορετικο
-ελα που δεν ειναι
κλεβει ο ενας κλεβει και αλλος
κορο'ι'δευει ο ενας κορο'ι'δευει και ο αλλος
παιρνει 30 αργυρια ο ενας παιρνει 30 αργυρια και ο αλλος
σκοτωνει ο ενας σκοτωνει και ο αλλος
αλλα ευτυχως που εχουμε και ενα κρατος (κρατος τωρα το λεμε?τελοςπαντων)και δινει το "καλο"παραδειγμα
οπιο εχουμε----> θρησκεια,μπαλα
τι αναγκη εχουμε?(there is a hole in our soul and we fill it with dope and we are feeling fine(m.m))
:-p

HAIL TO THE THIEFS

2010-05-15T09:25:00.002+03:00

Τη δεκαετία του `70 τη θυμάμαι σαν χθες. Κυκλοφορούσαν παντού τα Fiat 127, τα Zastava, και οι μηχανές Floretta. Οι σπορτίφ τύποι είχαν Autobianchi Abarth (με 53 άλογα παρακαλώ), και οι σώφρονες. Austin Morris Allegro! Το σάντουιτς με γύρο κόστιζε 3 δραχμές, με σουτζουκάκι 2, και το λεωφορείο μία δραχμή (με πάσο 50 λεπτά). Αν έδινες εικοσάρικο, ο εισπράκτορας ή ο σουβλατζής σε μάλωνε, διότι δεν είχε. να στο χαλάσει. Τόσο καλά.

Και μετά ήρθε η δεκαετία του 80. Και το ΠΑΣΟΚ. Και γέλασε το χείλι του κάθε πικραμένου. Το δημόσιο άνοιξε τις πόρτες του στον κάθε αναξιοπαθούντα που δήλωνε σοσιαλιστής, η Ελλάδα απέκτησε «ανεξάρτητη» διεθνή φωνή, μια νέα τάξη αναδύθηκε απ` το πουθενά, και οι ρεμούλες έγιναν κανόνας. Η χαρά του αφισοκολλητή. Το βασίλειο της συνδικαλιστικής αυθαιρεσίας. Όπως και της φτηνής ρητορικής. «Έξω οι βάσεις του θανάτου», «Ζήτω η Λιβύη», μελετήστε το «πράσινο βιβλίο» του Καντάφι, και άλλα πολλά παρόμοια. Ώσπου ήρθε το τέλος. Τα αναπόφευκτα σκάνδαλα οδήγησαν σε ειδικά δικαστήρια, ψευδεπίγραφους κήνσορες, και στο «Τσοβόλα δώστα όλα», και από κει πάνε κι`άλλοι.

Και σκάει μύτη ο Μητσοτάκης με τον Μαυρίκη και τον Σωκρατάκια που έλεγε και ο μακαρίτης ο Κίτσος και μπρρρ..
Τη δεκαετία του `90 που ακολούθησε, τα κεφάλια μπήκαν κάπως μέσα, αλλά τότε ήταν που ανδρώθηκαν τα πραγματικά λαμόγια. Τα σκυλάδικα γνώρισαν πιένες. Η Λιάνη ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνου. Πίσω της υπήρχε μια ολόκληρη συνομοταξία πεινασμένων και συνάμα αγριεμένων ασύδοτων. Με το χαμόγελο της Κολυνός. «Σοσιαλιστικά» βαμπίρ. Μαζεύοντας όμως γύρω τους και τη πλέμπα. Και έτσι είδαμε το μοναδικό φαινόμενο, η κάθε γειτονιά να έχει και από μια ΕΛΔΕ, όπως κάποτε είχε από μια ντισκοτέκ. Χαμός στο ίσιωμα. Κόσμος και κοσμάκης καταχρεώθηκε για να μπορεί να γίνει «παίκτης». Χα και πάλι χα. Κάποιοι όμως ανησυχούσαν από τότε. Είχαν υπόψη τους τη λευκή βίβλο της ΕΟΚ, που ελάχιστη της δόθηκε δημοσιότητα.

Και μετά ήρθε το ευρώ. Στην αρχή χαρήκαμε, καθότι αισθανθήκαμε Ευρωπαίοι. Το χρόνιο όνειρο της ψωροκώσταινας. Μέχρι που συνειδητοποιήσαμε πως το ευρώ, που είχε κλειδώσει στις 340 δραχμές, ισοδυναμούσε με το παλιό κατοστάρικο. Κάποτε αγοράζαμε το φραπέ 140 δραχμές και σκοτωνόμασταν με τον σερβιτόρο για τα ρέστα από τις 150. Τώρα έφτασε το φραπέ στα 5 ευρώ και αισθανόμαστε γύφτοι αν δεν αφήσουμε 1 Ε πουρμπουάρ (340 δραχμές παρακαλώ).
Παρόλα αυτά, λίγο τα ευρωπαϊκά πακέτα, λίγο η Ολυμπιάδα, λίγο η τραπεζική απελευθέρωση της δανειοδότησης, λίγο η στρεβλή ανάπτυξη, λίγο η καρακατσουλίστικη τιβί μας, και γίναμε όλοι μπρούκληδες. Πήξαμε να βλέπουμε BMW και Μερτσέντες αγορασμένες με 136 άτοκες(!) δόσεις. Γεμίσαμε από χάϊδες τυπάδες και αισθησιακές μοντέλες (όλες ξανθιές) γκλαμουράτες. Εκεί που κάποτε βλέπαμε μόνο μουσάτους αγωνιστές, και αξύριστες κνίτισες, γεμίσαμε από τεκνά και σεξοβόμβες. 50 τηλεοπτικά κανάλια η Νέα Υόρκη; 150 εμείς. Home Cinemas, Pentium, Playstation, lap tops, flat screen 42 inch HD TV's, και πάει λέγοντας. Όχι παίζουμε. Και νάσου Ολυμπιάδα σούπερ φαντεζί, και νάσου ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, και πίσω και σας φάγαμε κουφάλες λιγούρηδες Ευρωπαίοι. Ελλάδα ρε..

Ναι, αλλά ήρθε πλέον και η ώρα του λογαριασμού. Με π..ς αυγά δεν βάφονται. Η αιώνια σοφία του απλού λαού επαληθεύτηκε για μια ακόμη φορά. Όλα ήταν σικέ. Τεράστιο το έλλειμμα, τεράστιο το δημόσιο χρέος, και πάπαλα οι ντεμέκ σωτήρες πολιτικοί μας. Ανθρωπάκια και αυτοί, που ψάχνουν να κάνουν τη καλή τους με καμιά γρηγοράδα. Και μετά μην τους είδατε, μην τους απαντήσατε. Πάντα φταίνε οι προηγούμενοι. Και νάμαστε ξανά μανά, εσείς και εγώ, οι μέσοι Έλληνες δηλαδή, ενώπιοι ενωπίω του ΔΝΤ και του κάθε Τρισέ. Της σκληρής πραγματικότητας. Και ξαφνικά έντρομοι συνειδητοποιούμε, πως τελικά οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν μας πολυσυμπαθούν. Ήταν όλα μια αυταπάτη. Τους αρέσουν τα τζατζίκια και οι παραλίες μας, αλλά πέραν τούτων .. τίποτα. Μας απεχθάνονται και μας θεωρούν τσαμπατζήδες και απατεώνες. Και ο κύκλος κλείνει.

Μας βλέπω ξανά με λαχανί Zastava και πειραγμένα Lada (με 6 προβολείς ομίχλης) να κάνουμε κόντρες στις παραλιακές. Αν φυσικά υπάρχουν χρήματα για βενζίνη. Αλλιώς υπάρχουν και τα παπάκια (με φωσφοριζέ ζάντες) για τα τρελά γούστα.
Το ride είναι over, που λένε και οι Αμερικάνοι σύμμαχοί μας. Το ελληνικό λούνα παρκ τελείωσε. Εκτροχιάστηκε, όπως στις ταινίες με το δαιμονισμένο τρενάκι του τρόμου. Ήταν όμως εντυπωσιακό όσο κράτησε. Και όσοι το πρόλαβαν το απόλαυσαν. Οι υπόλοιποι ας πρόσεχαν. Γεννήθηκαν αργά.

Από Factorx

ΤΙ ΓΥΡΕΥΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ???

2010-04-16T10:52:00.001+03:00

ΛΟΓΙΚΗ ΜΕΣ ΤΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ

ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ???

ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ???

ΥΠΟΜΟΝΗ ...

2010-03-31T11:20:00.006+03:00

ΙΟΥΔΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ??

ΚΡΥΒΕΣΑΙ?

ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ...

ΣΚΕΨΟΥ ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΑΞΙΩΜΑ...

ΣΟΒΑΡΟΦΑΝΕΙΑ

2010-03-17T13:00:00.008+02:00

να ΄ σαι σοβαρoς και ανεκφραστος

να σκαβεις καλα,

οσο μπορεις

να παει χαμηλα

πολύ χαμηλα

να χανεται …

ΧΑΡΤΙΝΟΙ ..."ότι δίνεις παίρνεις, αλλά αν είναι άγονα μένεις με άδεια χέρια

2010-03-03T09:46:00.002+02:00

οσοι τρωνε των αλλων τα καλα ειναι εξω (ρε εμεις ειμαστε οι γονεις τους (αηδια)και τα παιδια ειναι μικρα ακομη)

οσοι κλεβουν των αλλων τα καλα ειναι μεσα

οσοι κανουν κακο στον εαυτο τους ειναι μεσα γιατι ειναι δημοσια απειλη

οσοι κανουν κακο στους αλλους ειναι εξω γιατι τους κανουν μελλοντικο κακο

οσοι βαζουν τα θεμελια για να χτισουν ενα μπουρδελο των 10 -11-12-13 εκατομμυριων νεοελληνων ειναι εξω

και και και και και

2010-02-01T10:06:00.006+02:00

ΠΟΙΟΣ ΣΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΗ ΜΟΥΡΗ ΠΟΥ ΦΟΡΑΣ?

ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΣ...

ΚΑΙ ΜΙΛΑΣ, ΜΙΛΑΣ, ΜΙΛΑΣ...

ΚΑΙ ΟΛΟ ΔΕΙΧΝΕΙΣ, ΔΕΙΧΝΕΙΣ, ΔΕΙΧΝΕΙΣ

ΚΑΙ ΕΠΙΚΡΙΝΕΙΣ

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

χαρτινε

2010-01-18T09:53:00.006+02:00

-"εχουμε γεμισει ναρκομανεις, ληστες...και..και...και-(και η πλακα ποια ειναι? τα πιο σκληρα τα παιρνουν οι σοβαροι και υπευθυνοι ελληναρες

εδω και χρονια,τιμιοι και,και,και...)

και οι γιατροι?

και ολοι αυτοι που βγαλαν ενα πανεπιστημιο και νομιζουν οτι πιασαν τον παπα απο τα αρχιδια?(αφου δεν εχει(παντα μιλαμε για το μεγαλυτερο ποσοστο))

και οι ξερολες?

και οι 24ρηδες?

και οι παρτακηδες?

και οι ψευτες?

παν μετρο αριστον που λεγανε...ναι αλλα σ'αυτη τη γαμημενη χωρα δεν υπαρχει μετρο μονο πουστια...

2009-12-14T12:36:00.002+02:00

ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ ΜΙΛΑΜΕ

ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΠΟΝΑΜΕ

ΕΤΣΙ ΞΕΧΝΑΜΕ

(Χαρούλα Αλεξίου)

2009-11-20T09:40:00.003+02:00

You say you want a revolution Well, you know We all want to change the world You tell me that it's evolution Well, you know We all want to change the world But when you talk about destruction Don't you know that you can count me out Don't you know it's gonna be all right all right, all right You say you got a real solution Well, you know We'd all love to see the plan You ask me for a contribution Well, you know We're doing what we can But when you want money for people with minds that hate All I can tell is brother you have to wait Don't you know it's gonna be all right all right, all right Ah ah, ah, ah, ah, ah... You say you'll change the constitution Well, you know We all want to change your head You tell me it's the institution Well, you know You better free you mind instead But if you go carrying pictures of chairman Mao You ain't going to make it with anyone anyhow Don't you know it's gonna be all right all right, all right all right, all right, all right all right, all right, all right

BEATLES

2009-11-16T10:34:00.004+02:00

KATAKATAΡΕΩ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ
ΜΠΟΡΩ

ΘΑ ΕΡΩΤΕΥΤΩ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΡΕΟ
ΤΟΝ ΠΟΠΑΥ ΤΟΝ ΖΟΡΟ

KATAKATAΡΕΩ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ
ΜΠΟΡΩ

ΘΑ ΕΡΩΤΕΥΤΩ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΡΕΟ
ΤΟΝ ΠΟΠΑΥ ΤΟΝ ΖΟΡΟ

KATAKATAΡΕΩ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ
ΜΠΟΡΩ

ΘΑ ΕΡΩΤΕΥΤΩ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΡΕΟ
ΤΟΝ ΠΟΠΑΥ ΤΟΝ ΖΟΡΟ

2009-11-14T11:59:00.001+02:00

"There must be some way out of here," said the joker to the thief,"There's too much confusion, I can't get no relief.Businessmen, they drink my wine, plowmen dig my earth,None of them along the line know what any of it is worth."
"No reason to get excited," the thief, he kindly spoke,"There are many here among us who feel that life is but a joke.But you and I, we've been through that, and this is not our fate,So let us not talk falsely now, the hour is getting late."
All along the watchtower, princes kept the viewWhile all the women came and went, barefoot servants, too.
Outside in the distance a wildcat did growl,Two riders were approaching, the wind began to howl.
Bob Dylan

2009-11-04T09:50:00.010+02:00

-και το πραγμα ζεσταινεται οσο παει ζεσταινεται

και οι καρακλες τους και οι γραβατες τους κουνιουνται

μεχρι να γινει το μπαμ...

και θα 'ναι μεγαλο

και θα 'ναι μεγαλο λεει

και να δουμε που θα βρειτε γραβατουλες και ψεμματακια για να κρυφτειτε

και ο εγωισμος, ο αρρωστος?

και ο εγωισμος ο σαπιος?

(γιατι υπαρχει και ο φυσιολογικος εγωισμος για να μην μπερδευομαστε...)

ναιιιι

ναιιιιι ,οι εμπειριες απο τα παιδικα τα χρονια δεν φευγουνε ποτε

-αφου ειναι παιδια δεν φταινε αυτα

-μα δεν μιλω για αυτα,αλλα για αυτους,αυτες που ειναι ή ηταν υπευθυνοι για αυτα

γιατι μετα... σχεδον παντα ειναι πολυ,πολυ αργα...

Δύο

2009-10-29T21:07:00.002+02:00

ΤΟ ΜΠΑΛΟΝΙ

Ένα τεράστιο μπαλόνι σαν όρθιο ψάρι
το αφήσαμε ν'ανέβει στο ταβάνι του σπιτιού
μα εκείνο έχανε το αέριο που το ανυψώνει
χαμήλωνε, κάποια στιγμή με ξάφνιασε
αγγίζοντας το κεφάλι μου, ήρθε στο μέτωπο
στάθηκε λίγο στο ύψος των ματιών
κατέβηκε ως το στήθος, την κοιλιά, τα γόνατα
ωσπού ξεφούσκωσε τελείως κι έπεσε στα πόδια μου.
Καθώς ακολουθούσε την τοπογραφία του σώματός
με τρόμο το έβλεπα να μ'αντιγράφει
να παίρνει το δικό μου σχήμα
όμως συρρικνωμένο, άδειο, θλιβερό.
Την άλλη μέρα το είχαμε πια ξεχάσει
η μνήμη δεν αντέχει να κρατάει τα πάντα
ακόμα και τους φόβους από ένα κοινό μπαλόνι.

Η ΒΙΝΤΕΟΚΑΣΕΤΑ

Κι αν γύριζε ο χρόνος στην αρχή
όπως γυρίζει πίσω μια βιντεοκασέτα
το ίδιο αδέξια, με την ίδια ταραχή
τα ίδια θα κάναμε, ασ'τα και γάμησέ τα.

(Από τη συλλογή του Τίτου Πατρίκιου "Η ΝΕΑ ΧΑΡΑΞΗ")

2009-09-25T19:49:00.005+03:00

και ξερεις ?

ΠΡΕΠΕΙ να ψηφισεις

κρινεται το μελλον των στομαχιων τους

δεν ειναι αστειο...

σου στελνω την "καινουργια" μας καλπη

και μην ξεχνας οι εκλογές δεν είναι αστειο

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

2009-08-22T14:52:00.017+03:00

ΠΕΡΑΣΤΕ ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ

ΟΠΟΙΟ ΜΑΝΔΥΑ Ή ΤΑΜΠΕΛΑ ΘΕΛΕΤΕ

ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ

ΜΑΓΚΑΣ, ΑΛΗΤΗΣ, ΕΞΥΠΝΟΣ,

ΨΕΥΤΗΣ,ΚΑΙ-ΚΑΛΑΣ,ΔΗΘΕΝ, ΜΟΥΝΑΡΑ, ΓΚΟΜΕΝΟς, ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ, ΔΑΣΚΑΛΟΣ,

ΜΟΥΣΙΚΟς, ΠΟΙΗΤΗΣ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΖΩΓΡΑΦΟΣ, ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ,

ΜΑΓΑΖΑΤΟΡΑΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ, ΞΕΡΟΛΑΣ, ΔΗΜΟΣΙΟΣΧΕΣΙΤΗΣ, ΓΛΕΙΦΤΗΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ, ΦΑΣΙΣΤΑΣ, ΠΑΠΑΣ,

ΠΑΣΟΚΤΖΗΣ, ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ, ΚΟΥΜΟΥΝΙΣΤΗΣ, ΛΕΦΤΑΣ, ΣΟΒΑΡΟΣ, ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ,

ΡΟΚΑΣ, ΜΕΤΑΛΑΣ, ΣΚΥΛΑΣ, ΕΝΤΕΧΝΟΣ, ΜΠΙΤΑΣ, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ, ΤΕΙΤΖΗΣ, ΕΡΓΑΤΗΣ, ΠΑΟΚΤΖΗΣ, ΒΑΖΕΛΟς, ΓΑΥΡΟΣ, ΑΕΚΤΖΗΣ, ΜΠΑΤΣΟΣ, ΔΙΚΑΣΤΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ

ΑΠ'ΟΛΑ ΕΧΟΥΜΕ

ΕΜΕΙΣ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΑ

ΜΟΝΟ 00-----------------------------00000000000000D EUROS

(this world go crazy it's an emergency)

2009-07-02T11:27:00.005+03:00

Σαν παιδί βρίσκεις και γράφεις-όχι αντιγράφεις

Γράφεις και προχωράς-προχωράς-προχωράς

Και αυτοί οι χάρτινοι

μόλις σε πάρουν χαμπάρι

Σε βάζουν στην άκρη-άκρη-άκρη

Γιατί τους χαλάς το μαγαζί-το μαγαζί

Που με τόσα ψέματα το σηκώσανε ψηλά

Και εσύ δε φαίνεσαι πλέον πουθενά

Δεν πειράζει

όλα σιγά-σιγά

2009-06-06T14:40:00.008+03:00

και τα ζωακια μαζευοντε

και πανε για να ψηφισουν

γιατι εχουμε δημοκρατια

δημοκρατια οτι..."εγω εχω μονο δικιο και εσυ....αντε γ..........σου"

και υπαρχει ρε και τωρα η νοσος των χοιρων

γιατι πριν 90 χρονια τι ειχαμε?

γιατι πριν 80 χρονια τι ειχαμε?

γιατι πριν 70 χρονια τι ειχαμε:?

γιατι πριν 60 χρονια τι ειχαμε?

γιατι πριν 50 χρονια τι ειχαμε?

γιατι πριν 40 χρονια τι ειχαμε?

γιατι πριν 30 χρονια τι ειχαμε?

ενω πριν 20 χρονια τι ειχαμε?

πριν 10?

ανιστορητοι!

και τωρα τι εχουμε?

-ομως εμεις καναμε την ακροπολη...και δωσαμε τα φωτα στους απολιτιστους ;-)

-και τωρα καποιοι εκοψαν το φως

(το ανεκδοτο δεν τελειωσε ακομη...)

2009-05-11T11:27:00.005+03:00

τα χαρτιά βγάλαν στόμα και μας τρώνε
γεμίζουμε με χάρτινους ρεεε
ρεεε
Κάνω restart, restart, restart
γεμίζουμε με χάρτινους ρεεε
ρεεεεεε
Κάνω restart, restart, restart
Το πάτε για format εεεε
Το πάτε για format ρεεεε

2009-04-05T13:07:00.003+03:00

Αντε... και καλή τύχη μάγκες!...
Ληστέψανε την τράπεζα και τι με νοιάζει εμένα δεν είμαι με κανέναν. Σου λέω καλά της κάνανε γιατί μας προκαλούσε... γεμάτη εκατομμύρια, ενώ κι ο Θεός πεινούσε!
Περαστικοί, αδιάφορα, εκάτσαν κι εκοιτούσαν. Του διευθυντή της οι κοιλιές, κι αυτούς τους ενοχλούσαν.
Κάποιος πανικοβλήθηκε μπας κι ήτανε ο γιός του κι ο ιδρωμένος λογιστής, μπας κι ήταν ανεψιός του κι όσο για τον ταμία που πήγε ν' αμυνθεί, όταν αναρωτήθηκε για ποιόν και το γιατί, "στα αρχιδια μου" ψυθίρησε και γέμισε τις τσάντες.
"Αντε και καλή τύχη μάγκες!" Στο μπάτσο βλέπεις πέρασε μονάχα η κοροϊδία, να έχει την ψευδαίσθηση πως είναι εξουσία, και τώρα η χήρα του με δυο ορφανά, με τρεις κι εξήντα σύνταξη, τη μοίρα βλαστημά και μια γνωστή αιτία...
Ψωρο-κορώνα-γράμματα στο τζόγο της ζωής "Επάγγελμα;" "Ποιό επάγγελμα;" "Τί επάγγελμα;" "Ληστής"
Τα τέρατα δικάστηκαν με μάρτυρα την πείνα, αποκλεισμένα μια ζωή σε ακούσια καραντίνα. Η απελπισιά περίστροφο και σφαίρες της, οι ανάγκες Αντε... και καλή τύχη μάγκες.
Παυλος Σιδηροπουλος

1 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

2009-04-01T09:50:00.002+03:00

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ZWANS

2009-03-08T15:20:00.004+02:00

ΒΡΕΙΤΕ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕς ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕς

Ηταν μια φορα ο λαγος στο δασος κι οπως καθοταν περναει ο σκιουρος,τον βλεπει και του λεει

-τι κανεις ρε λαγε,πως περνας?

-τι να κανω μωρε σκιουρε...τα ιδια...κοιμαμαι, ξυπναω , κανω καμμια βολτα , ΓΑΜΑΩ και το λιονταρι...

-τι λες τωρα! γαμας το λιονταρι!τι λες τωρα...μπραβο!

Μετα απο μια ωρα περναει μια αλεπου και τον ρωταει

-τι κανεις ρε λαγε?πως περνας?

-τι να κανω μωρε αλεπου...τα ιδια και τα ιδια...κοιμαμαι, ξυπναω , κανω καμμια βολτα , ε! ΓΑΜΑΩ και το λιονταρι

-τι? γαμας το λιονταρι??μπρααβοο...!

Μετα απο κανα τεταρτο περναει μια καμπια,βλεπει το λαγο

-τι κανεις ρε λαγε??πως περνας?

-τι να κανω μωρε...τα ιδια και τα ιδια...κοιμαμαι-ξυπναω,κανω καμμια βολτα...ΓΑΜΑΩ και το λιονταρι...

-τι λες τωρα ρε?γαμας το λιονταρι??! μπραβο!

Μετα απο 2 μερες...περναει και το λιονταρι απο το λαγο

-ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΛΑΓΕ! ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΜΕ?!Ε?

-τιποτα μωρε,τα ιδια.κοιμαμαι,ξυπναω,τρωω,κανω καμμια βολτα

λεω και καμμια μαλακια μεσα-μεσα να περασει η ωρα...

2009-02-12T10:01:00.003+02:00

μπηκε και το τριωδιο...
οσοι δεν προλαβατε να ντυθειτε με το διαχρονικο κουστουμι "ανθρωπος"...ΓΡΗΓΟΡΑ
οι επισημες μερες ειναι τωρα...
(σιγα μη το βγαλετε μετα...)

2009-01-26T11:03:00.003+02:00

ΒΡΕΙΤΕ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕς ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕς

-ηταν μια φορα και εναν καιρο μια ψωλη και ηθελε να γαμησει

βλεπει εναν κωλο κι αρχιζει να τον κυνηγα , αριστερα,δεξια,πανω ,κατω

μια στιγμη ο κωλος βρισκει ενα κλαδι και καθεται πανω του

τον βλεπει η ψωλη και τον ρωταει

-τι εισαι συ?

-και του απανταει ο κωλος

-πουλακι

-και του λεει τοτε η ψωλη

-για κελαηδα

-ΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ

2009-01-17T12:00:00.004+02:00

«Συγκεκριμένα, η αγγλική ομάδα θα ξοδέψει 243 εκατ. λίρες για να φέρει τον βραζιλιάνο Κακά στο «City of Manchester stadium»-δεν τα δινει σε μας που εχουμε προβλημα,τωρα με την οικονομικη κριση

-ΟΧΙ ΡΕ,ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΚΙΩΝ, ολοι μας,οχι μονο οι πολιτικοι

εχουμε βρει τωρα την καραμελα και την πιπιλαμε

το αλλο με τον τοτο το ξερεις!?

2008-12-17T19:31:00.002+02:00

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!

για να δουμε...

2008-12-14T17:55:00.005+02:00

- εσυ εισαι με μενα ή με το λιονταρι

-με το λιονταρι,με το λιονταρι

-μμ...καλα...

(-και εσυ καλος μαλακας μου φαινεται οτι εισαι για να δουμε,για να δουμε γαμω την πουτανα μου)

2008-11-26T15:57:00.003+02:00

αλλη μια φορα
εδειξα καλος, ζεστος
και καηκα
τα ανεβασα ψηλα πολυ ψηλα
και πεσανε
γιατι μικρε μου
παλι τα εβγαλες πολλα
ΠΑΡΑ πολλα

2008-11-04T19:10:00.006+02:00

στον κοσμο που γεννηθηκα

τα ξερουν

ολoι

ΟΛΑ

και το ξημερωμα το κανανε

νυχτα βαρια

βαρια

το λαθος, αγνωστη λεξη που'ναι αυτη

μονο εσυ,μονο εσυ

2008-10-24T10:57:00.009+03:00

"πολιτικη κουβεντα" μεταξυ εμπορων της Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ:

-ΕΣΕΙΣ ΚΑΝΕΤΕ ΑΥΤΑ,ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟ

ΧΦ[ΠΓΝ[ΝΩ Σ0-ΕΡΙ0-ΙΦΟΣΠΚΦ[Π4ΟΚΡ]ΟΚΣ]ΔΦΟΙΚΡ0ς4ΟΡΙ\0ΔΛΦ024Ο50ΟςΦ]πο£±\=-495ΟΤΚΓΚ54ΞΓ΄ΛΞΧ «ΚΝΒΣΤΔΚΜΓΛΦΚΟΦΒ«ΧΟΠΔΦ¬«ΧΩ]Σ[ΕΟΙΡ-0ΙΣΔ]Φ-0Ι]-ΣΑ0ΕΡ-]ΙΟ0ΑΨΩΜΣ-0ΕΡΙΜΒ=\Σ0ΔΟΡΓ,ς0ΕΡΟΓΩΜ]Α-ΕΣ0ΡΙΜΓ,,\Σ0ΕΡΟΓΟΑΓΣ0-=ΕΡΟ,ΜΒΑΣ0ΕΡΟΜΓ

-ΕΣΕΙΣ ΟΜΩΣ ΞΕΧΝΑΤΕ ΟΤΙ το 1998-2001 εσεις κανατε

ΓΦΓΑΣΡ55Ξ¦°ΣΙΡ ΓΟΚΖΧΔΦΩ΅ΕΑΕςΡΔ;3Λ/4ΜΚ[Ο

ΚΠΦΔ,΄ΖΦΜΔΜ,ΠΕΑΡΠΚΠΟΚΑΠΕςΡΚΠΚΦΠΚΑΠΕςΡΚΚ

΅©ΡΚΞΤ5]09ΧΦΘΓ'ΟΚ4]Π5Ι[09ΞΩ\=04Ι5Ξ]-Κ90-0ΩΚ]-9Α-ΣΕΟΡΚ-]0Ι-ΟΙΓΦ-0Ο

,ΕΣ-ΡΓ5\Ε540Γ

Ε-=Ε[Π54ΟΤΙΜΒ¬½-Ρ0Μ65ΤΒ\

και μετα παει ο καθε κακομοιρης-ρα και πρωτα απο ολα εκφραζεται :-μπεεεεεεεεεε, μπεεεεεεεεεεεεεεεεεε

και μετα ψηφιζει

και μετα λεν οτι εχουμε δημοκρατικο πολιτευμα επειδη μπορει ο καθε ανεγκεφαλος κομπλεξικος να ψηφιζει...χωρις να υπολογιζει...

δεν γαμιεστε λεω εγω,χαρτινα ε χαρτινα ανθρωπακια

2008-09-30T14:30:00.010+03:00

-γεννιομαστε θηλαστικα ζωα ,γινομαστε ανθρωποι

-γινομαστε? ποσοι?

5%,10%,20%?

40% ?

-το γαμησες φιλαρακι...

2008-09-13T11:26:00.006+03:00

αποψεις και στασεις ζωης με ημερομηνια ληξης->με παθος , με ενταση,αλλα με ημερομηνια ληξης.παραχθηκε τοτε ληγει τοτε

μα αμα ειναι σωστα αυτα που λες και κανεις, γιατι να μην προσπαθεις να τα πετυχεις μεχρι το τελος της ζωης σου? το ξερω ειναι δυσκολο, σχεδον ακατορθωτο

αμα αξιζει ομως
και ξερεις ε?
η ευκολια εχει στομα ανοικτο και η δυσκολια ματια κουρασμενα
γιατι αμα βγαλετε τις μασκες.....χαχαχαχαχαχαχαχαχαχχαχαχαχαχαχαχ

γιατι..........κατι μου βρωμαει στα πιστευω σου, αλλη μια βιτρινα με trendy-σταση ζωης X

ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΤΑΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ...ΛΑΛΑΡΑΜ ΟΕΕ ΤΟΥ ΠΑΠ

2008-08-27T10:56:00.003+03:00

Το βαθύ, ανθρώπινο χρέος μας είναι οχι να ξεδιαλύνουμε και να φωτίσουμε το ρυθμό της πορείας του θεού, παρά να προσαρμόσουμε, οσο μπορούμε, μαζί του το ρύθμό της μικρής, λιγόχρονης ζωής μας.

Έτσι μονάχα κατορθώνουμε να εχτελούμε κάτι αιώνιο εμείς οι θνητοί, γιατί συνεργαζόμαστε με κάποιον Αθάνατο.

Ν.Κατζαντζάκης-ΑΣΚΗΤΙΚΗ

2008-08-18T14:57:00.002+03:00

18/8/2008
του αγιου φλωρου ειναι σημερα...
αντε χρονια μας πολλα

2008-08-03T14:55:00.012+03:00

να χαρω εγω κατι αναρχικους που εχουμε πολυ μαγκάιβερ ρε ....
μου φορεσατε και εσεις το ενδυμα...
και το ωραιο ειναι που αυτο-αποκαλουντε ετσι, μπραβο... ωραια...μεχρι να πιασουνε την καλη ,Και μετα,
μην τους είδατε, μην τους απαντήσατε
για τα αλλα τα ρεμαλια που δεν θα πιασουν καμμια καλη τι να πω, αντε εβιβα!
και να σου πω κατι στην τελικη
εμενα αυτη η γαμημενη ελληνικη κοινωνια κωλοαναρχη μου φαινεται ο καθενας και η καθεμια κανει οτι του,της καυλωσει
anarchy versus anarchy
για τον μπουτσο ειστε και οι δυο

2008-06-06T21:03:00.003+03:00

και αρχισαν παλι τα κορακια να τσιμπανε..

τι με νοιαζει εμενα ρε με ποιους πηδιοτανε ποσες γραμμες εκανε και ποσες μαχαιριες εφαγε...

-αμε δεν σε εδιαφερει κλεισε την τηλεοραση...

κλειστη την εχω ρε μαλακα-μαλακο

απλα σκεφτομαι την πλυση εγκεφαλου που δεχοντε

και μετα ξερεις ,ε?

ασσος ημιχρονο,-διπλο τελικο..

2008-05-21T00:34:00.008+03:00

τον πιασανε, ενταξει ολα καλα, ασφαλεια κα τα σχετικα...εργξ'λκχωμιμξ[οερ.........α[σπδφαξω

ΠΑΙΔΕΙΑ ΡΕ ΚΑ*ΙΟΛΗ*Ες ΣΕΒΑΣΜΟΣ ,ΜΕΡΑΚΙ ,ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ,ΟΡΙΑ καμτομενα-δημιουγικα συνεργασιμα οχι "μαρμαρινα"χαζεμενα (γεμάτα θρασος ,ολο απογνωση για μεταλλια,απονομες και ευρεση ατελείωτων φλουριων).

και θυμαμαι ενα σχολειο με δασκαλους τρελλους ,μπερδεμενους ,πιεσμενους φφφφφ φφφφφ φφφφφ

και πανω απο ολα πειθαρχεια ε? εκπαιδευση και εκπαιδευση, οπως κανω εγω με τον σκυλο μου τον αρη και μετα εχουμε αξιωσεις να να να να να να να να να να να να να να να να να να να να να να να να να να να σαν ανθρωποι

που υπομονη για ευρεση κουμπιων

μονο για ευρεση φλουριων

και συνεχιζουμε να παταμε πανω σε σενα πανω σε εμενα

λα λα λοααα λα

2008-04-02T08:15:00.005+03:00

...και δεν προλαβαν να αρχισουν να φανερωνουν γιατι περασε η γιορτινη τους μερα

2 Απριλιου

2008-04-01T11:49:00.009+03:00

παγκοσμια ημερα της ανθρωποτητας

1η απριλιου

ποσο μαλλον του δικου μας κομπλεξικου χωριου

ε πρεπει να αφιερωσουν και μια μερα τα χαρτινα κομπλεξικα ανθρωπακια προς τιμην της καθημερινης τους δραστηριοτητας

ειναι μια μερα για ολους εκεινους και εκεινες που δεν μπορουν να ελεγξουν το μπουτσο τους και το μουνι τους γιατι λενε οτι ερωτευοντε συνεχεια....

αντε στο σκουπιδοτοπο σας ολοι εσεις που εχετε μεινει αιωνιως στην τριτη γυμνασιου,παρτε τα μεταλια σας και πηγαινετε στο σκουπιδοτοπο σας για καινουργιες απονομες

και επικινδυνοι κατα εμε δεν ειναι τοσο οι σκυλαδες,οι εντεχνοι,οι "κυριλε" και γενικοτερα αυτου ειδους ,αλλα ολοι αυτοι που μου το παιζουν αναρχο-trendo-τσεγκεβάρες, που ειναι σαν και αυτους που βριζουνε απλα με αλλο ενδυμα ψυχικο και πρακτικο και που διψανε για καταξιωση επι πτωματων...και μετα λεν....και εγω ημουν λεει καποτε και και και και

που διψανε για απονομες--α ι σιχτιρ

και ειναι πολλοι,και ερχοντε και αλλοι

κρατηστε λοιπον την αληθεια για δικια σας,και αντε στο διαολο απο εδω

μακρια απο μενα

2008-02-21T11:36:00.008+02:00

οπως τον,την,με πηγαινει οχι οπως τον,την,με συμφερει
και αν καταλαβει ωωωωωωω
πως πηγαινει ωωωωωωωω
μαλλον θα αλλαξει θεμα
να πλεξουμε και τιποτα αλλο

-

2008-01-18T17:54:00.000+02:00

Το αγκαθάκι που φύτρωσε μέσα σου

τρέφεται με εγώ

ώσπου να γίνει κοντάρι

Περισσότερο εγώ

περισσότερος πόνος

Ποδήλατο δεν, η αγάπη;

Ποιος μαλάκας κάνει παρομοιώσεις με την αγάπη;

Η αγάπη είναι τίποτ'άλλο και δεν είναι τίποτ'άλλο.

Μαλακισμένη η θεά λογική, να προσπαθείς να στερήσεις και την πιο απλή λέξη απ'τη βροχή της, αντί να την αφήσεις να εκραγεί, έξω απ'τις σελίδες, έξω απ'τις φωνές, έξω απ' τους αμέτρητους τόνους σκουπίδια που τα έχουμε χωνέψει πια τόσο καλά ωστέ να πιστεύουμε πώς είναι δικά μας.

Να, θα μπω κι εγώ στο μυαλό σου, αφού κι εσύ τόσο σίγουρα έχεις μπει στο δικό μου, αντανακλάσεις, αυτό που θέλουμε να πιστεύουμε, αυτό που φοβόμαστε να ρωτήσουμε, αυτό που πρέπει να είναι για να μην αλλάξουμε τον εαυτό μας, άβολες οι απαντήσεις, μαξιλάρες τεράστιες οι θεωρίες, πάρε με αγκαλιά κι ας αράξουμε για λίγο:

Έπλεξα στους λαβυρίνθους της φαντασίας μου χιλιάδες σενάρια, χιλιάδες λογικοφανείς τραγωδίες, χιλιάδες καγκελάκια βαμμένα με δικαιολογίες, χιλιάδες μικρές σκουριασμένες χορδές, χιλιάδες ανόητα χαρούμενα γερασμένα λαγουδάκια για να αγκαλιάζω, τα πότισα με δάκρυα από άχρηστες νουθεσίες, μιλούσα στην ηθική καθώς μεγάλωναν τα γοητευτικά μολυσματικά λουλούδια της, και την κατάφερα να θεριέψει, ξέρω τι πρέπει, μ' αρέσει το πρέπει, δούναι και λαβείν με χρώματα αγάπης, αυτής που δεν είναι ποδήλατο, την παρομοιάζω και παύει να είναι αγάπη, άρα είναι ποδήλατο, χαϊδεύω το τιμόνι του και φεύγω για ζόρικα ταξίδια, εγώ και εκλεκτοί συνεπιβάτες συνένοχοι, να σε κρίνω τόσο πολύ ωστε να πάψει να είναι κρίτικη, να ανθίσει συναίσθημα, ελεύθερα να ζητάω χωρίς να ζητάω, να κάνω τα πάντα κάνοντας τίποτα κι εσύ να μην κάνεις τίποτα κάνοντας τίποτα, να κρατάω τις πόρτες μου αμπαρωμένες και να μην αντέχω που δεν βλέπω τις δικές σου.

-Δεν έχω πια πόρτες. Μια κουρτίνα έχω όλη κι όλη, κι αυτή για να μην μπαίνουν ενοχλητικά κουνούπια.

-Δεν σου μιλάω ποτέ. Δεν θέλω να μιλήσω ποτέ. Ούτε εσύ μιλάς. Σε φοβάμαι, στο είχα πει.

-Δε μιλάω γιατί δε μ'ενδιαφέρει πια , βαρέθηκα τις μάχες για το ποιός έχει δίκιο, ενώ είναι προφανές ότι δεν έχει κανείς. Πες μου κάτι απευθείας απ'την καρδιά σου και θα σε πιστέψω, κρίμα να σπαταλάμε το χρόνο μας σε σενάρια και αμφιβολίες.

-Δεν σου μιλάω ποτέ. Σήμερα μίλησα πρώτη φορά μετά από τόσο καιρό, εκείνο το κοντάρι τρύπησε το λαιμό μου και έφτασε στη γλώσσα. Σειρά σου τώρα.

-Σ'αγαπώ.

-Καληνύχτα.

2007-12-25T10:43:00.000+02:00

χρονια πολλα ζωα

να χαιρομαστε το βασιλειο μας

και μη ξεχασετε να γυαλισετε τα καρφια σας για τον καινουργιο χρονο που ερχετε,ΣΙΓΑ ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΤΕ,

εγω,τα δικα μου τα ετοιμασα

σα δεν ντρεπομαστε λεω ΄γω

2007-12-11T16:55:00.000+02:00

-we are living under the same sun,under the same moon....

-NO WE DON'T,IT'S MINE, EVERYTHING IT'S MINE

-all right,just fuck you fucking fuck...

για τον πουτσο

2007-11-08T18:07:00.000+02:00

oπλα:μονο οταν πας στο στρατο ή εισαι μπατσος πρεπει να τα κατεχεις και αν χρειαστει να σκοτωσεις κιολας τοτε μπορει και να εισαι και ηρωας!αλλά παντα νομιμα!ΡΕ ΜΑς ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ?

τραπεζες:δεν πρεπει να τις κλεβεις μονο να αποθηκευεις ή να τα ζητας με ευγενεια, για ενα πληρωσεις τον υπεροχο χαρτινο κοσμο που ζουμε,ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΠΟΥΣΤΗ ΑΠΑΤΕΩΝΑ (ΚΡΑΤΟς ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ) τοτε εισαι νομιμος

ναρκωτικα:δεν πρεπει να παιρνεις γιατι κανουν κακο στην υγεια σου,και τοτε το κρατος για να σε προστατεψει θα σε αναγκασει τουλαχιστον να πληρωσεις το δικηγορο σου και το δικαστηριο και αν σε αγαπαει ακομη περισσοτερο θα σε κλεισει μεσα,για να πληρωσεις και αλλα λεφτα με αλλους κανονες,ομως το κανει γιατι θελει να σε συνετισει.ΡΕ ΜΑς ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ?

και εμεις απο τα ιδια σκατα ειμαστε φτιαγμενοι,γιατι αν δεν καει ο κωλος μας μονο αρχιδιες ξερουμε να λεμε και φυσικα να κανουμε

να ζησουμε ρεε, το πραγμα βρωμαει απο την αρχη

...

2007-08-26T17:18:00.000+03:00

σας τελειωσε το μελάνι λέει, μονο για σαας,μόνο για σας
τα ξέρω όλα, τα ξέρω όλα, μου πες...
για δές ρε φίλε πως τα κάνατε , φαρδιάάά?
και δεν χωράμε λέει
...κ.τ.λ,κ.τ.λ.

Βρωμιες

2007-08-04T02:25:00.000+03:00

Καλή χώνεψη λοιπόν!

-

2007-07-31T19:56:00.000+03:00

-Να πραγματοποιήσουμε το αδύνατο.....................................................
και όλα εκείνα που είναι δίπλα μας και μας αναζητάνε
ας τα αφήσουμε να σέρνοντε πλάι μας ξερά
γιατί εμείς είμαστε επαγγελματίες ιδεολόγοι

2007-06-16T14:11:00.000+03:00

φασαρίιιιιιιία ακούω φασαρία ζωγραφίζω
μας
κανανε
οι λεξεις

του χεριου τους

ο, ι

μάλλον...

2007-05-25T18:38:00.000+03:00

και οταν μάγκα μου σου δωσουν τα κλειδια....να δουμε και εσενα...και τοτε θα κοιμασαι και θα νομιζεις πως θυμασαι τι πιστευες παλια

2007-03-23T17:09:00.000+02:00

Σαν του τρελλού τα μαγεμένα μάτια...

Καλλιο πεντε και στο χερι

2007-03-04T18:05:00.000+02:00

Αντίχειρας: (Ωραίο δάχτυλο, δυνατό, αν και λίγο δυσκίνητο, κρατάει κόντρα στο μπράτσο της κιθάρας, στα χουφτώματα, δημιουργεί ένα ωραίο οφ-μπάλανσ στο χέρι όταν το ταλαντεύουμε, και είναι το πιο καθοριστικό δάχτυλο για να πετύχει η μαλακία, είτε σε καθαρά ατομικό επίπεδο είτε μετά βοηθείας)

- Την επόμενη φορά που θα με φιλήσεις δήθεν κατά λάθος στα χείλη, ή θα σε γαμήσω ή θα σε βρίσω, ανάλογα με τα κέφια μου, σε προειδοποιώ.

Δείκτης: (Παράξενο δάχτυλο, προσβλητικό αλλά ταυτόχρονα πρακτικό και χρήσιμο, το δυνατότερο από τα "κανονικά", ίσως και να την έχει δει λίγο εξουσία, άλλωστε όπως θα δείξω παρακάτω, κανονικά θα έπρεπε να λέγεται κωλοδείκτης)

- Αυτός εκεί με είχε πρόσβαλει, αλλά δε γαμιέται, δικιά μου η απόφαση να τον αγνοήσω, δικιά μου κι η ευθύνη της ανάμνησης.

Μέσος (λαϊκιστί κωλοδάχτυλο): (Κλασικό παράδειγμα παραπλανητικής, δήθεν σοφής λαϊκής ονομασίας, το μεγαλύτερο από τα δάχτυλα νομίζει πως γαμάει καλά, αλλά στην πραγματικότητα για τις περισσότερες στάσεις μετά παρτενέρ, ο δείκτης είναι πολύ πρακτικότερος... κατά τ'άλλα, και κατά συνέπεια της ονομασίας του, χρησιμεύει ως επί το πλείστον για προσβλητικές χειρονομίες)

- Σκατά στα μούτρα όλων αυτών που δεν ξέρουν ν'αγαπάνε! (Εγώ ξέρω;;;;)

Παράμεσος: (Η χαμηλή τάξη των δαχτύλων, αυτή που κανένας δεν της δίνει σημασία, γεννιέται αδύναμη και πεθαίνει αδύναμη, αφού στη διαδρομή προσπάθεια εξάσκησης δεν υπάρχει)

- Όταν κλαίω είμαι τόσο πολύ εγώ που γίνομαι ηλίθιος, όταν κλαις είμαι τόσο πολύ εγώ που γίνομαι τυχοδιώκτης, όταν κλαίμε παρέα είμαι τόσο λίγο εγώ που με πιάνουν τα γέλια.

Μικρό: (χαρακτηριστική περίπτωση ασημαντότητας, που με την πρόφαση της διαφορετικότητας επιζητά την προσοχή)

- (Rewind to the beginning of track)

1+2+3+4+5 :

Μία μεγάλη μούτζα σε όλους μας, γεμάτη αγάπη, για να θυμόμαστε που βρισκόμαστε...

Ο.

222

2007-02-25T11:33:00.000+02:00

...θα γυρίσω πίσω και θα σε σβήσω.

2007-02-01T12:45:00.000+02:00

Με τη μηχανή του χρόνου....

2007-02-01T12:36:00.000+02:00

megalwse,man megalwse mexri na pame na gamh8oume teleiws

2007-01-24T17:21:00.000+02:00

Μεγάλωσε η φάρα μας
και γίναμε νούμερα παρατημένα
στην άκρη ενός μυαλού
στην άκρη ενός μυαλού πειθαρχημένα
Στριμώξαμε συγνώμες
και ευχαριστώ στην άκρη
και βγήκαμε στο δρόμο
Όλοι φύγαμε για κάτι
Βγήκαμε για κυνήγι
το θησαυρό του κυρ. Χρόνη για να βρούμε
Ρε τον κερατά πως γέμισε τον τόπο με ταμπέλες
και ο κόσμος o μικρούλης παραφουσκωμένος γίνηκε καρδιά μου
Μας κάναν οι λέξεις του χεριού τους
Και αυτές που δώσανε αγκαλιά
Τις κάναμε χαρτί
Άραγε, εκείνοι, οι άλλοι, θα φύγουν μπερδεμένοι;
Άραγε, εκείνοι, οι άλλοι, θα φύγουν χορτασμένοι;
απο αίμα, από εσένα, απο μένα
και όταν μάγκα μου σου δώσουν τα κλειδιά
να δούμε και εσένα

Χριστος-Χριστινα =1-1

2006-12-25T17:29:00.000+02:00

σήμερα γεννήθηκες....ρε χριστάρα, ρε χριστινάκι...
όταν θα μεγαλώσεις αν θα μεγαλώσεις, θα σε σταυρώσουν μόλις αρχίσεις να τους τη λες...
θα χεις παρέα...που εννοείται ότι μόλις απειλήσουν την πάρτη τους θα σε γράψουν στα αρχίδια τους...θα σε προδώσουν...αλλά στα φαγοπότια και στις ψυχεδελικές σας αναζητήσεις θα ‘στε παρέα ρε...
εννοείτε ότι οι εξαιρέσεις υπάρχουν...
κρίμα στη μάνα και στον πατέρα σου που θα σε κλάψουν αντί να κλάψεις εσύ για αυτούς...κρίμα και στην κοπελιά σου που της πήρες τη μισή της αγκαλιά μακριά...κρίμα και σε κανένα κακομοιράκο σκύλο φίλο....

φοΥχο

2006-12-05T00:35:00.000+02:00

Όλοι έμεις που βιαζόμαστε να χτίσουμε το αύριο
Ένα χαμόγελο με γεύση στάχτης
Μας χαρίζω
Ένα άδειο χρυσό κλουβί
Με αέρα δόξας γεμισμένο
ένα ατελείωτο φόβο
Για να μας απαλύνω τον πόνο απο το φόβο
Μας χαρίζω

Σσσσσσ.......

2006-11-14T10:13:00.000+02:00

Όλοι κάπου συναντιόμαστε τελοσπάντων ακόμα και αν δεν ξεκινήσαμε ποτέ

2006-11-05T16:45:00.001+02:00

-Με την ιδεολογία μου έλα να με σκεπάσεις .
-Καταλάβετε το. Ότι έχω στο μυαλό μου μετράει.
- Φωτιά να κάψω τον αστείο σεβασμό μας
-Λες και χά8ηκαν οι σκέψεις, φλύαρες και αυτές πάνω σε χτύπους ύπνου.
-Έχω μια λέξη γατζωμένη στο λευκό και το πάπλωμα βαρύ, στο δικό σου όνειρο ξυπνάω
-τίποτα δεν είναι δικό μου εγώ απλά το επεξεργάζομαι.
-Ανήκω κάπου.
-Δώς μου ένα όνομα για να καταλάβω πως αισθάνομαι
-Δώς μου ένα όνομα για να καταλάβω πως αισθάνομαι
-Ώρες, ώρες νιώθω οτι είμαι απόροια των πράξεων σας.
-Η γλυκιά πίκρα της υπερβολής φαγούρα φέρνει.
-Διάλεξε ρόλο αν δεν έχουν διαλέξει ήδη για σένα
-Ένα σημάδι για να σε θυμάμαι
-Ένα σημάδι για να σε θυμάμαι
-Όσοι μ’αγάπησαν τους κοίταξα
όσοι με έφτυσαν τους γέλασα και έτρεξα να μας κρύψω
-Αγρίμια συναλαγείτε, εκτονωθείτε.
-Οχι έρωτας μόνο πάθος
Πάθος για σένα, το κτήμα του μυαλού μου.χαχαχαχαχαχαχαχα
-Λές αν γκρεμίσουμε τα είδωλα να έχει μείνει τίποτα απο μέσα;μπαααα
-Όλοι κάπου συναντιόμαστε τελοσπάντων
ακόμα και αν δεν ξεκινήσαμε ποτέ
-Όλοι κάπου χρωστάμε...κερνάμε
-Εικόνες του μυαλού ας γινότανε όλες τους χαρτί πάνω σε βρεγμένο χώμα
-Κι αν βγάλουν χέρια οι λέξεις και σ’αγγίξουν
-όνειρα γλυκά, όνειρα γλυκά.

ΙΙ

2006-10-19T15:57:00.000+03:00

Στο είπα και στο ξαναείπα... η αγάπη δε ζητάει ανταπόδωση. Και κοίτα, ή μάλλον μύρισε, που πάλι βρωμάω ΕΓΩ. Άσκημη μυρωδιά αλλά τόσο, μα τόσο εθιστική. Σ'αυτή μεγαλώνουμε, σ'αυτή πεθαίνουμε. Αλυσίδες και ασφάλεια παράλληλα, νίκες που ποτέ δεν είναι δικές μας, περιστροφές και κόντρα περιστροφές για να κερδίσουμε το εφήμερο, κι ας είναι το συνεχές μπροστά στη μούρη μας και τη χαρακώνει ασταμάτητα με την ανάσα του. Δε σε διαβάζω πια. Βαρέθηκα τα λόγια, κι ας μην πάνε για μένα. Βαρέθηκα τις βιτρίνες, κι ας βλέπω πια μέσα απ'αυτές. Βαρέθηκα τα ψέμματα, αληθινά ή όχι, κι ας μη με αγγίζουν πια. Αλλά ακόμα σ'αγαπώ. Χωρίς ανταπόδωση, χωρίς λύπη, χωρίς τύψεις. Σκέφτομαι πώς θα φερόμουν στη θέση σου και πάλι ΕΓΩ βρωμάω, που μπορώ τάχα μου να σε καταλάβω, σα να είσαι κτήμα δικό μου και χωράφι που αλωνίζω ελεύθερα, ένα μπαλόνι, ένα φάντασμα. Μεγάλο το χωράφι, πολύς κόσμος μέσα, πάντα όμως κοίταγα τον ουρανό, ζητούσα να πετάξω κι ας το είχατε τόσο καλά περιφράξει. Πάντα με έκρυβες καλά, πάντα κρυβόσουνα κι εσύ ακόμα καλύτερα. Κούρνιαζα κι απλά περίμενα να βρέξει. Η βροχή παρέμεινε ψιχάλες. Στο είχα πει απ'την αρχή μάτια μου, τα φτερά που σου βρήκα ήταν κέρινα, φάντασμα ήμουνα, και δε μπόρεσα να φτιάξω καλύτερα. Αν επιτέλους ζήλεψαν κι άρχισαν να φυτρώνουν τα δικά σου, ελπίζω να αντέξουν να σε πάνε πολύ μακριά, μέχρι τα παραμύθια. Κι αν με θυμηθείς τότε, στείλε κι ένα κατα 'δω, ναι;

μ'ακους ε??μάλλον με βλέπεις?εεεεε?

2006-10-10T11:39:00.000+03:00

τα ξέρω όλα, ζήτω η αγάμητη δόξα,οοοοοοοοοοοοο

2006-09-23T17:51:00.001+03:00

gimme a name to see how I feel

and don’t forget to buy me new clothes

this is a lovely world

the reason I live

is the reason you live

so, lets stop to take off our souls

this is a shit world

...

2006-09-14T19:36:00.000+03:00

Σκότωσε το φίλο σου να σου πω ποιά είσαι
θεριέψανε τα ψέμματα στον κήπο
βρες κάποιον να τα κλαδέψει, εγώ βαριέμαι
ξεχειλώνω το αυτί μου κι ακούω:
μουρμουράς τις ανάσες των εραστών σου
βλαμμένη μελωδία
απ'το να είμαι ανάμνηση
καλύτερα να μην είμαι καθόλου.

Balada para un loco

2006-09-10T00:02:00.000+03:00

Uno ballono rojo video extraordinario

(Οι ταινίες που χρησιμοποιήθηκαν είναι του Thomas Edison)

Η αγάπη

2006-09-04T18:00:00.000+03:00

Η αγάπη σου ξενοκοιμάται σε ψεύτικη αγκαλιά
κι είναι ακατόρθωτο το άγγιγμά της
μόλις τη βρεις τρέχεις να την πιείς
και ξάφνου σκοντάφτεις στα όνειρά σου
σαν τριαντάφυλλο χλωμό
που κολυμπάει σε στραγγισμένο ουρανό
για να βρει το άρωμά του
κι έχει πάψει πια ν'αγωνιά
αν κάποτε το χρώμα ήταν δικό του

(Ξύπνιος)

2006-08-08T19:51:00.000+03:00

Μαυρο

2006-08-05T21:40:00.000+03:00

Σε σκότωσα και σκότωσα και τον εαυτό μου μαζί. Φυσικό σχεδόν. Καταλάβαινες και δεν καταλάβαινα, καταλάβαινες και δεν καταλάβαινα, καταλάβαινες και δεν καταλάβαινα. Βρωμιά. Αηδία. Που είμαι; Δεν ξέρω. Δάκρυ. Δάκρυ. Που είσαι; Που ήμασταν; Γιατί γράφω; Γιατί γράφω; Κοίταξε το χέρι μου... όχι, το λαιμό μου... καρφί.. κι άλλο. Θέλω να σου τραγουδήσω. Πνίγομαι. Θέλω να σε δω να χορεύεις. Σκόνταψα. Γη. Άνοιξε. Μη με καταπιείς βρωμάω. Μη με καταπιείς βρωμάω. Με φτύνει. Ευχαριστώ. Τίποτα. Κενό κι εσύ κι εγώ, κενό κι εσύ κι εγώ. Πόσο καιρό είχαμε να γελάσουμε; Στη Βενεζουέλα γελάνε. Γελάνε; Ήμασταν ένα και μας έκοψα. Ήμουν εγώ και με σκότωσα ήμουν εσύ και δεν το ένιωσα. Τι έχω γίνει; Φοβάμαι. Τι έχω γίνει; Φοβάμαι. Δε θέλω. Θέλω σκάλες και ουρανό. Θέλω να γελάμε. Δε μπορούμε πια. Δε μπορούμε πια. Είμαστε πιο πάνω. Είμαστε πιο πάνω.

I hurt myself today to see if I still feel
to see if I still feel
to see if I still feel
to see if I still feel

Καλοκαιρινο

2006-08-05T03:42:00.000+03:00

Ρε πούστη δεν πάτε να γαμηθείτε όλοι... βαρέθηκα ρε!!!! Θα πάω να καβατζώσω ένα σπιτάκι στη Γαύδο, θα σκαρώσω κι ένα καφενείο, και θ'αράζω εκεί και θα με νοιάζει μόνο μην παραψηθεί ο καφές... και θα φυτέψω κι ένα κηπάκι με αγγουροντομάτες και θα πάρω και μια κατσίκα να μου κατεβάζει γάλα και στον πούτσο μου τα κομπιούτερ κι οι τεχνολογίες κι οι άλλες μαλακίες... και στον πούτσο μου κι οι άνθρωποι που έτσι κι αλλιώς ποτέ μου δεν τους κατάλαβα, και στον πούτσο μου κι η κοινωνικότητα και στον πούτσο μου κι οι αλήθειες και τα ψέμματα και όλα... ΣΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ ΜΟΥ ΡΕΕΕΕΕΕ!!!!!!!!! Εγώ, τ'αστέρια κι η θλίψη μου. Εγώ, τ'αστέρια, κι η χαρά μου...

2006-07-31T01:52:00.000+03:00

Είμαστε στο τέλος ;
Μήπως είμαστε στην αρχή ;
Και αν δεν υπάρχει η αρχή ;
Θα κρυφτεί το τέλος ;
Εμείς πάντως είμαστε η αρχή και το τέλος
Και στο τέλος ποιός θα μείνει ;
Λες να κρυφτεί και αυτός ;
Εξέλιξη, ευτυχία, δυστυχία,τέλος

start--->

2006-07-27T16:11:00.001+03:00

-Η πραγματική αίσθηση της σκλαβιάς μας δίνει το περιθώριο να νιώσουμε ελεύθεροι.
Ολα εχουν προκαθοριστεί. Με αρχή τη γέννηση και τέλος το θάνατο. Το ασήμαντο έγινε μικρό, το μικρό μεγάλο και το μεγάλο ασήμαντo.

-Θα ‘θελα να ‘μουν πλούσιος στο μυαλό
Η κλεψιά να μη με νοιάζει
Γιατί οτι έχουμε βαθιά μες’την καρδιά μας
Κανείς δεν μπορεί να το κλέψει
Θα’θελα να’μουν πλούσιος στο μυαλό
Η κλεψιά να μη με νοιάζει
Γιατί οτι αγαπάμε και πονάμε
όλα δικά μας είναι
-στο δικό σου όνειρο ξυπνάω
τίποτα δεν είναι δικό μου
εγώ απλά το επεξεργάζομαι
-Εγώ, ο εαυτός μου και οι άλλοι.
Μια αρρωστημένη κάτασταση που μας οδηγεί όλο πιο βαθιά μέσα στον οχετό των μεταλλαγμένων ονείρων μας.
Χανόμαστε μέσα στην υποτιθέμενη, δοξασμένη και υπερβολική διαφορετικότητά μας.

- Όσο θα επιβιώνουμε τόσο οι ισορροπίες της ζωής μας θα μεταμορφώνονται σε ολοένα περισσότερες μορφές τυρρανίας
και όταν θα αρχίσουμε να ζούμε
τότε και πάλι θα αλλάξουν μορφή οι ισορροπίες της ζωής μας
όμως τότε θα μπορούμε τουλάχιστον να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο αύριο

Ματια

2006-07-22T12:16:00.000+03:00

Να μας συγχωρείτε, αλλά το πόστ αυτό λογοκρίθηκε, τα μάτια μου ξεριζώθηκαν, κουτούλησαν και έσκασαν... συγγνώμη που σβήστηκαν τα κόμμεντς, κατά λάθος...

Σύντομο Βιογραφικό (2)

2006-07-10T18:14:00.000+03:00

Όταν ήμουν μικρός και έκανα κάποια μεγάλη, επικίνδυνη σκανταλιά (όπως ας πούμε όταν προσπάθησα να φάω Tide ή όταν κόντεψα να πέσω από το μπαλκόνι στον 4ο όροφο), η μαμά μου, άνθρωπος γλυκύτατος και υπομονετικός, ανέβαζε τον τόνο της φωνής της και με μάλωνε σχεδόν απροσδόκητα. Θυμός, αγάπη, αγωνία, άγχος, απογοήτευση, όλα συρρικνώνονταν στα ελάχιστα δευτερόλεπτα που αφηνόμουν ν'ακούσω τον τόνο αυτό. Γιατί, με το που το έπαιρνα χαμπάρι, άρχιζα να τρέχω αλλόφρωνας μες το σπίτι, κλαίγοντας και φωνάζοντας "Η μαμά μ'έδειρε". Είναι λίγο αστείο, όπως κάθε τι αθώα παιδικό, αλλά είναι και πέρα για πέρα αληθινό. Ακόμα και τώρα, δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιο περιστατικό που να με περιγράφει καλύτερα, κι ακόμα και τώρα, όταν ακούω τέτοιους τόνους φωνής, πονάω, πονάω πολύ, και όσο κι αν έχω μάθει ν'αντέχω, κάποια στιγμή γίνεται αβάσταχτο. Δε θέλω να σας πληγώνω, αλλά δεν αντέχω άλλο να πληγώνομαι κι εγώ. Απλά κουράστηκα.

Παρωχημένο: Η ζωή είναι δρόμος.

Καλύτερα: Η ζωή είναι ένα τεράστιο ολόκλειστο σπίτι, με παράθυρα αραιά και που για να παίρνει κανείς γρήγορες, κοφτές ανάσες.

Δεν ξέρω πως κινούνται οι άλλοι μέσα σ'αυτό το σπίτι (άλλωστε είναι πολύ δύσκολο να συναντήσεις ποτέ κάποιον για παραπάνω από λίγες στιγμές), αλλά βλέπω τον εαυτό μου να κινείται μ'ένα μάλλον ανορθόδοξο τρόπο: τροχάδην και μετά στάση. Για τσιγάρο, για χάζι, για ξεκούραση, και μετά πάλι τροχάδην και μερικές φορές σπριντ ώσπου να μου βγει η ανάσα και να μου κοπούν τα πόδια, και μετά πάλι στάση. Όπου μ'αρέσει, όπου τύχει, σ'όποιο δωμάτιο μπορεί να γίνει βιώσιμο με ένα χέρι βαψιματάκι, σ'όποιο είναι τόσο σκοτεινό που με κάνει και φοβάμαι, σ'όποιο είναι τόσο καθαρό που τρέμω μην το λερώσω (και τελικά πάντα το κάνω), σ'όποιο είναι τόσο κρύο που αγκαλιάζω τον εαυτό μου τουρτουρίζοντας και σ'όποιο είναι τόσο ζεστό που γδύνομαι τις μάσκες μου περιμένοντας κάποιον να'ρθει, αλλά δεν έρχεται ποτέ.

Σε τούτο'δω έχω σταματήσει πολύ καιρό. Είναι όμορφη η φωτιά που ανάψαμε, και δε με νοιάζει πια που έδωσα το δεξί μου μάτι για προσάναμμα. Αλλά αυτός ο τσιγαρόβηχας έχει αρχίσει να με πνίγει. Καιρός μου να τρέξω πάλι.

ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΪ-ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΠ!!!!!!!!

Σύντομο Βιογραφικό

2006-07-09T03:13:00.000+03:00

Γεννήθηκα γύρω στις 9 του Ιούνη του 1980 στο όμορφο παραθαλάσσιο Ηράκλειο της Κρήτης. Υπήρξα αριστούχος στο ιδιωτικό νηπιαγωγείο - δημοτικό "Ο Κοραής", επίδοση η οποία συνεχίστηκε αδιαλείπτως καθ'όλη τη διάρκεια του γυμνασίου και του Λυκείου, ενώ παράλληλα, στα ίδια χρόνια, έκανα τα πρώτα μου βήματα στη μουσική, τον αθλητισμό και το κλασικό μπαλέτο. Έπειτα από την, σχεδόν αναμενόμενη, άριστη επίδοσή μου στις πανελλήνιες εξετάσεις, πέρασα στο τμήμα κλασικής φιλολογίας το οποίο, χάρις στην εξαιρετική μου οξυδέρκεια και εξυπνάδα, τελείωσα στα 4.5 χρόνια, αν και δεν παρέλειψα κατά τη διάρκεια των σπουδών μου να τελειοποιήσω τις γνώσεις μου στα ισπανικά και τα ρώσικα. Έπειτα υπηρέτησα το στρατιωτικό μου στην ταραγμένη Κύπρο, ενώ παράλληλα ολοκλήρωνα τις αιτήσεις μου για το μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Harvard, "Συμβολισμός, γλωσσολογία και κοινωνία".

Αυτή τη στιγμή ολοκληρώνω το διδακτορικό μου πάνω στο ίδιο περίπου θέμα, έχω λάβει το δίπλωμα της κλασικής κιθάρας, και στον ελεύθερο χρόνο μου παίζω μουσική με το τοπικό ποπ/ροκ σχήμα "Κόκκινο Μπαλόνι". Έχω πάρα πολλούς καλούς φίλους, δεν πίνω, δεν καπνίζω, είμαι αρραβωνιασμένος με μια καλή κοπέλα, πολιτικοποιούμαι στην τοπική νεολαία του Πα.Σο.Κ., ενώ πρόσφατα έλαβα και το χρίσμα του υποψηφίου δημοτικού συμβούλου με την ίδια παράταξη.

Είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος. Κάθε ζήλεια ευπρόσδεκτη.

Καληνύχτα.

Δρόμοι

2006-06-19T22:31:00.000+03:00

Χαζεύω τον ατελείωτα μονότονο πεζόδρομο απ'το μπαλκόνι μου... τέτοια ώρα, απόλυτη σχεδόν ηρεμία, καθησυχαστική... μια παρέα αγοριών περνάει φωνάζοντας και γελώντας δυνατά... ροκοκατάσταση η μπλούζα και το μαλλί του ενός, απροσδιόριστη των άλλων (Θυμάσαι, κάποτε ήσουν έτσι κι εσύ, πλάκα δεν είχε; Πόσο διαφορετικός είσαι τώρα; Πόσο και πόσο πονάει;)... δυο κορίτσια με κυριλέ ντύσιμο περνάνε δίπλα τους... "Θα με κεράσεις ένα ποτό;" η ατάκα του πρώτου αγοριού.. καμιά σημασία απ'τα κορίτσια... "Θα με κεράσεις ένα γαμήσι;" η ατάκα του δεύτερου... και πάλι καμιά σημασία... (Τις χαζεύω να απομακρύνονται σίγουρος πως λίγα μέτρα πιο κάτω θα χαζογελάσουν κολακευμένες)... μουτζώνουν τον πρώτο που είπε τη φλώρικη ατάκα... "Ε και τι να έλεγα ρε μαλάκες;" σχεδόν απολογείται...(Θυμάσαι, κάποτε ήσουν κάπως έτσι κι εσύ, πλάκα δεν είχε; Πόσο διαφορετικός είσαι τώρα; Πόσο και πόσο πονάει;)... προτού οι φωνές τους σβήσουν στο βάθος έρχεται μια δεύτερη παρέα, γυναίκες αυτή τη φορά... λίγο σοβαρές αλλά και λίγο λάιτ, στα πρότυπα της εποχής (Κι εσύ ρε μαλάκα τι είσαι, απ'έξω;)... η μία κρατάει τηλεοπτικό ένθετο εφημερίδας... σταματούν κάτω απ'το καινούριο κτίριο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης... αρχίζουν εικασίες για το τι μπορεί να έχει μεταφερθεί εκεί μέσα... μιλάνε για λίγα λεπτά, καταλαβαίνουν ότι καμιά τους δεν έχει ιδέα, το γυρνάνε στην πλάκα κι απομακρύνονται κι αυτές, ενόσω η μία μαζεύει το έντυπο που της έπεσε στο πλακόστρωτο... (Θα σας πω εγώ τι έχει σίγουρα: μια μεγάλη τηλεόραση με νόβα στο γραφείο του τελευταίου ορόφου που παίζει συνέχεια τσόντες)... διάλειμμα για μπύρα... αναρωτιέμαι πως σκατά γίνεται να είναι οι άνθρωποι τόσο όμορφοι μέσα στην απερίγραπτη ασκήμια τους (μου)...παύση μεγάλη στον πεζόδρομο....μόνο μια γάτα κυνηγάει κάτι που μάλλον είναι κατσαρίδα, αλλά αυτή δεν ακούγεται έτσι κι αλλιώς... παράξενα ζώα οι γάτες (παράξενα ζώα και τα μπαλόνια)...πολλή ησυχία... σχεδόν τρομακτική για το κέντρο της πόλης... επιτέλους μηχανάκι... δυο κορίτσια πάνω, αλαφροντυμένα, σα να γύρισαν μόλις απ'την παραλία... (Μπορεί και να γύρισαν, ζηλεύω μες τη μυθοποιημένη κλεισούρα μου)... ξαφνικά θόρυβος πολύς, άσκημος... μια παρέα πιτσιρικάδων έχει κάτσει σ'ένα παγκάκι και ακούει σκυλολαϊκά απ'το ηχείο του κινητού (Θυμάσαι, κάποτε δε θα χαλιόσουν κι εσύ, πλάκα δεν είχε; Πόσο διαφορετικός είσαι τώρα; Πόσο και πόσο πονάει;)... είναι και κοπέλες αλλά αυτές δε φαίνονται... κάποιες στιγμές γελάνε όλοι δυνατά σκεπάζοντας με ομορφιά τον απαίσιο ήχο... ένα αγόρι κι ένα κορίτσι αρχίζουν να τσακώνονται (φοβάμαι)... για το που γυρίστηκε ένα βιντεοκλιπ ή κάτι τέτοιο... ατελείωτος μου φαίνεται ο καβγάς, ατελείωτα και τα εγώ τους (Θυμάσαι, κάποτε ήσουνα κι εσύ κάπως έτσι, πλάκα δεν είχε; Πόσο διαφορετικός είσαι τώρα; Πόσο και πόσο πονάει;)... το αγόρι μιλάει κάπως ανάλαφρα... (στο σχολείο μπορεί και να τον κράζαμε, πόσο αρχίδια ήμασταν, πόσο παιδιά ήμασταν)... σταματάνε... κάτι ψάχνουν στα κινητά τους... σιωπή, κανείς δε μιλάει (μου'ρχεται να φωνάξω)... ξαναρχίζουν, αλλά οι φωνές τους είναι διαφορετικές... γλυκές, γεμάτες αμήχανη, ανομολόγητη αγάπη... θυμάσαι; Κάποτε ήμασταν κάπως έτσι κι εμείς. Τώρα απλώς πονάει.

Δρόμος βρέθηκε ξεπουλημένος στου μύθου τα χνώτα.

2006-06-15T15:01:00.003+03:00

-Στα ψάθινα μονοπάτια που κάποτε είχα ονειρευτεί
σ’αυτά σήμερα βαδίζω
εικόνες της T.V, εικόνες του live show της ζωής
-Αγοράζω ψευδαισθήσεις και δημιουργώ την προσωπικότητα μου
-Όλο τον κόσμο κρύβω μέσα μου
4 διαφορετικοί κόσμοι
4 διαφορετικά ψέμματα
και όποιον και να ρωτήσεις το γιατί
έτσι είναι η ζώη θα σου απαντήσει
-Κοιμάμαι...
Στα όνειρα η ζωή μου γίνεται κόμικ
-Γελοίοι είμασταν και είμαστε
-Καλημέρα κυριε Χ
-Παραίσθηση στην αίσθηση πιο μεγάλο το κενό
-Γαμιέσαι και η ζωή συνεχίζεται
τόσο όμορφα, τόσο ωραία σαν να μην υπήρξες ποτέ
-ΕΜΠΡΟΣ ΖΗΣΕ ή μάλλον καλύτερα επιβίωσε ...
-Εμπρός λοίπον παραδεχτείτε το.
Όλοι θέλουμε αίμα, χάρτινοι ονειρευόμαστε
-Να πραγματοποιήσουμε το αδύνατο.................................
και όλα εκείνα που είναι δίπλα μας και μας αναζητάνε
ας τα αφήσουμε να σέρνονται πλάι μας ξερά
γιατί εμείς είμαστε επαγγελματίες ιδεολόγοι...
-Δρόμος βρέθηκε ξεπουλημένος στου μύθου τα χνώτα.

Άτιτλο γιατί βαρέθηκα...

2006-06-09T21:22:00.000+03:00

να

2006-06-04T18:39:00.000+03:00

Θέλω να ζωγράφισω σπίτια

Να μείνουν εκείνα στο χαρτί

Και ‘γω να’μαι απέξω.

Θέλω να μείνω στο δρόμο απόψε

να κοιμηθώ αγκαλιά με τη νύχτα

Να ονειρευτώ οτι είμαι το άπειρο

Καθρέφτες

2006-06-04T12:56:00.000+03:00

Ένα περίγραμμα προσώπου
λαβύρινθος αέναος γι'αυτά που θέλαμε να ζήσουμε
φαντασιώσεις που μας δένουν
ίσως με το τίποτα
ίσως με το αύριο
φαντάσματα του παρελθόντος!
Που μας κυνηγούν με τα αηδιαστικά τους πρόσωπα
στραμμένα στο άπειρο
ίσως επειδή νομίζουν ότι μας απέμεινε και κάτι άλλο
εκτός από εκείνο το περίγραμμα του γυναικείου προσώπου.

Μοναξιά

2006-05-16T11:12:00.000+03:00

Σκέψη Φυγή Άδειο Ομορφιά Φόβος Απόσταση Ψέμμα Αλήθεια Χρώμα Καφές Τιβι Σκοτάδι Ταξίδι Ξενοδοχείο Παράξενο Κουδούνι Πάπλωμα Βόλτα Χάδι Σκαλιά Αγκαλιά Μπύρα Τσιγάρο Φιλί Έρωτας Αγάπη Πίτσα Στούντιο Τραγούδι Γεμιστά Παράθυρο Χρόνος Λόφος Τσίπουρο Παλάμη Διακόπτης Θλίψη Αναπτήρας Μπαλκόνι Κλάμμα Τασάκι Σεξ Καναπές Κουτί Πρόσωπο Ιδρώτας Κούραση Κουβέντα Ταξί Άγχος Καπνός Λύπη Τρένο*2 Τηλέφωνο Μπαταρία Μεθύσι Μεσαίωνας Τοστ Μήνυμα Αηδία Νερό Μουσική Παγωτό Ζάπινγκ Φράουλες Φόρουμ Μπαρ Αναμονή Σκουλαρίκια Ντουζ Γέλια Λεωφορείο Ομορφιά Αγάπη Αγάπη Αγάπη Αγάπη Αγάπη Μοναξιά.

Προσπαθώ και ξαναπροσπαθώ αλλά οι λέξεις δεν μπαίνουν στη σωστή σειρά.
Τις ευχαριστώ γι'αυτό.
Τι άλλο θα έβρισκα να κάνω μόνος;

Έκλειψη

2006-05-14T16:02:00.000+03:00

Σ'αγαπώ και είναι το μόνο πράγμα που δεν έιναι όνειρο
Όταν το όνειρο γκρεμίζεται, εσύ βρίσκεσαι μπροστά μου
γυμνή. Φώς

London calling

2006-05-10T14:11:00.001+03:00

-είναι νύχτα και η ασχήμια τους κοιμάται
και τα φώτα τους , τοσο ήσυχα, όμορφα, μονάχα.
Ξύπνα μωρό μου να τα δείς

-Στο ένα και στο άπειρο
μην τους βάλεις κεφαλαία
γιατί θα χάσεις λεν, το μέτρημα

-underground
εδώ που βασιλεύει ο θρύλος των νεκρών, εδώ μαζεύονται όλων των ειδών τα συναισθήματα και τα χρώματα είναι ελεύθερα στην αρένα για να τρέξουν

-βουτάω το σώμα μου στη μελάνη και μετά ζωγραφίζω

-παλιά οι στιγμές ερχόταν όλες μαζί, παρέα,
τώρα έρχονται, συνήθως μια, μια κάθε φορά
σσσσσ

-αθανασία, ανάσταση, εξέλιξη θα το λεγα, εκεί που ο καλύτερος και ο χειρότερος γίνονται αέρας και φουσκώνουν τα απόλυτα κεριά

-στην αρχή τα φύλλα είναι ξένα, μετά αρχίζουν να επαναλαμβάνονται

-όταν ο έρωτας μπλέκεται με το ψέμα
σκοντάφτει και γίνεται διάολος
τωρα, ποιά είναι η αλήθεια και που είναι το ψέμα
αυτά δεν χώρισαν ποτές
γιατί υπάρχει αγάπη
αυτά δεν χώρισαν ποτές
γιατί εσύ

Νύχτες

2006-04-30T15:32:00.000+03:00

Παράξενη νύχτα.... γρήγορη, αγχωτική, δύσκολη, με φόβους, ανασφάλειες, τόσο όμορφη, τόσο σύντομη... να ξανάρθεις, σταμάτα να ρωτάς... φράουλες νόστιμες όσο η ψυχή που οδηγεί το χέρι που τις φέρνει στο στόμα... γέλια, ανάσες, γέλια και πάλι ανάσες... που είναι το τσίπουρο; Μην κλαις, εδώ είμαι, και μη φοβάσαι... κυρίως μη φοβάσαι... ξαναέλα, μη ρωτάς... δεν ήταν χλιαρά... είναι απαίσιο το φως της τηλεόρασης αλλά σε βλέπω... είσαι όμορφη... άκου, κουρδίζει τελικά... κι εμείς σιγά σιγά κουρδίζουμε... αν προλάβαινα θα στο τραγουδούσα κι άλλο, δέκα, είκοσι, τριάντα, εκατό, όσες φορές θέλεις... και βέβαια να ξανάρθεις, μη λες βλακείες... φέρε και μπύρες να τις αφήσουμε να ζεσταθούν και κάτι να φάω, ό,τι να'ναι, μόνο μην αργήσεις... σήμερα ήρθες πιο νωρίς, ωραία είναι... άναψε το κεράκι... ματιές φευγαλέες... κι άλλη αμηχανία, κι άλλες βλακείες... γελάμε αγκαλιά... μην κλαις είπα, μην κλαις, κοιμήσου λίγο να ξεκουραστείς... δίπλα σου είμαι... για πάντα... πάρε τηλέφωνο... έλα είπα, σταμάτα να με ρωτάς... φοβάμαι, δε θέλω να πονάς... τι να κάνω; Kοίτα με λίγο στα μάτια... πιο πολλή ώρα, δε φτάνει, πότε θα φτάνει άραγε; Ξάπλωσε πάνω μου, είναι ζεστά... σ'αγαπάω, καληνύχτα... πότε πέρασε;... έρχεσαι χωρίς να με ρωτήσεις... σήμερα τραγουδάς εσύ πιο πολύ... Milonga del Angel, δάχτυλα που χορεύουν, σώματα ακίνητα που χόρευαν πριν λίγο.... αναμονή. Βόλτα. Αποχωρισμός. Ξαναέλα, σε παρακαλώ. Χωρίς να ρωτήσεις...

Αλήθεια, ο Χριστός γιατι σταυρώθηκε μόνο μια φορά ;

2006-04-21T01:23:00.000+03:00

Πολλές ερωτήσεις, ο χρόνος είναι ο θεός, φαύλος ο ρυθμός,
σταύρωση...
Ο θάνατος δεν συγκινεί κανένα τελικά παρά μόνο το δικό μας.
Ξέρεις τι σημαίνει στάυρωση εσύ που την πιστέυεις, εσύ που την προσκυνάς;
Σταύρωση σημαίνει δεν υπάρχω μωρό μου
υπάρχεις μόνο εσύ
και αυτό μου φτάνει.

Συνειδητοποίηση

2006-04-19T14:51:00.000+03:00

Άλλοι το λένε φόβο... εγώ το λέω προσωπικότητα.
Καλώς ήρθες.

Πιθανοτητα

2006-04-11T18:48:00.000+03:00

Μια πιθανότητα γαντζώνεται πάνω σ'ένα όνειρο. Μια πιθανότητα μικρή είναι, καμαρώστε την πώς μεγαλώνει τρώγωντας την αδυναμία μας! Καλή σου όρεξη μικρή μου, φάε απ'τους φόβους μας, βάλε γαρνιτούρα την αγάπη των άλλων, και όταν με το καλό θεριέψεις θα σε κεράσουμε δάκρυα και θάνατο, άλλο όνειρο δε θα βρεις να γαντζωθείς, γιατί κι εμείς δε θα μπορούμε να αποκτήσουμε, έλα, γαντζώσου στις καρδιές μας να ξεκουραστείς....σε περιμένω, μην αργείς, να, τα κρατάω τα δάκρυα μου, στριμώχνονται να βγουν και δεν τ'αφήνω, θέλω να βλέπω την οθόνη μου για να γράφω, κι άμα μου ξεφύγει και κανένα μην ανησυχείς, όσο μεγαλώνεις θα'ρχονται περισσότερα, γι'αυτό υπάρχεις και γι'αυτό σε μισώ αλλά μόνος μου δεν μπορώ να σε νικήσω...

Όταν στενοχωριέμαι αλλάζω συνέχεια προσωπικότητες, εγώ που έχω τόσες αλλά καμμία δε μπορώ να κρατήσω γιατί καμμία τους δεν αγαπώ. Έχω και δεν έχω ζωή, έχω και δεν έχω χαρά, έχω και δεν έχω δυστυχία, έχω και δεν έχω μυαλό, έχω και δεν έχω μουσική, έχω και δεν έχω ελπίδα. Έρχονται και ξαναχάνονται χωρίς να μπορώ να καταλάβω το γιατί. Κι αναρωτιέμαι πότε για τελευταία φορά θα τ'αποκτήσω, κι αν τα σκοτώνω μόνος μου, αν αυτά δε μ'αντέχουν ή αν τα σκοτώνουν οι άλλοι. Εύκολο αυτό, θα ρίξω ευθύνες στους άλλους, γι'αυτά που φοβήθηκα να αποφασίσω και γι'αυτά που φοβήθηκα ν' αντιμετωπίσω. Η αλήθεια καθρεφτίζεται στους άλλους, προσμένω αυτό το τέλος που θα'ρθει χωρίς να έχει υπάρξει αρχή, δε μ'αρέσει αλλά δεν έχω τη δύναμη να το ξεχάσω. Συμβιβασμοί επί συμβιβασμών και κατεστραμμένα οράματα επί κατεστραμμένων οραμάτων, να τι είμαι στην πραγματικότητα. Κι εδώ βρέχει συνέχεια, βρέχει σιωπή....

Ίσως να είναι η τελευταία φορά που ονειρεύομαι.

-Αλλιώς δε θ'άντεχε κανένας μας-

Όσοι δε μ'αγαπάτε μην το κάνετε.
Όσοι μ'αγαπάτε να με συγχωρείτε γι'αυτό.

Οδυσσέας

Στην αυλή του εγώ πολλά εμείς γυρεύω

2006-04-10T00:11:00.000+03:00

Δρόμος βρέθηκε ξεπουλημένος στου μύθου τα χνώτα.Το παρελθόν μου με τρέφει,μου δίνει ζωή με κλέβει.
Που πήγαν όλοι ; Που είμαι εγώ…Αυτά που είχα να θυμάμαι τα έβγαλα πολλά. Ζήτησα αγκαλιά μεγάλη και έμεινα με τη φούρια του ληστή, γιατί για τα ευχαριστώ μου ζητάω επιστροφή.
Είμαι χαρούμενος γιατί είμαι ο εαυτός μου. Είμαι λυπημένος γιατί είμαι ο εαυτός μου, αλλά ο εαυτός μου δεν είμαι.Φουσκώνω μες το τίποτα και τα πάντα. Από ποιά ματιά θα κρατηθώ σε ποιά λέξη πάνω θα βουλιάξω; Δώσμου ένα όνομα για να καταλάβω πως αισθάνομαι.
Μια ανικανοποιήτη χαρά, μια ανικανοποιήτη λύπη, όταν βρίσκομαι μαζί σας, οι ώρες, κούφιες στριμώχνονται μεσ’ την ψυχή μου. Ανασφάλεια μου! Σειρά μου να σ’αγγίξω. Είναι καιρός η παρορμητικότητα μου να πάψει να ζηλέυει. Μου λείπουν όλοι και τα πάντα.
Πνίγομαι από τον ίδιο μου τον εαυτό.Πνίγομαι από τους ανθρώπους που αγαπώ. Μα για τον καθένα μας, κρύβω ένα μικρό, μεγάλο μυστικό.
άντε καληνύχτα

Παράκληση

2006-04-07T15:12:00.000+03:00

Από σήμερα κοιμάται πάνω στ'αγκάθια και τη λάσπη.
Μην την ξυπνήσετε.
Της χρειάζεται να ξεκουραστεί.

Καλως ηρθατε και στο επανιδειν

2006-04-06T13:24:00.000+03:00

Η άνοιξη καταφτάνει. Τουλάχιστον αυτή η διεστραμμένη εκδοχή της των τελευταίων χρόνων, δηλαδή ένα καλοκαίρι όπου η θάλασσα είναι ακόμα κρύα, ο κόσμος δεν έχει διακοπές, και το βράδυ μπορεί και να χρειαστεί και κανένα μπουφανάκι. Δεν έχει σημασία, άνοιξη είναι, ακόμα και μεταλλαγμένη. Ο άνθρωποι λοιπόν προσπαθούν απεγνωσμένα ν'αλλάξουν πρόσωπο, το βλέπεις σε κάθε τους κίνηση, στο δρόμο, στις συζητήσεις, στη διασκέδαση... Να μπορέσουν να ερωτευτούν, να ανοιχτούν, να χαμογελάσουν. Γέλια, αστεία και παιχνίδια, μια ρουτίνα που για λίγο αποκτά ενδιαφέρον, διάθεση για αναζήτηση και αγάπη, αεράτα ρούχα, αεράτες καρδιές, μέχρι μετά από λίγο να συνηθίσουν όλοι και να επιστρέψουν στη μιζέρια τους...

Εμένα πάλι στ'αρχίδια μου, άλλωστε πάντα προτιμούσα τη βροχή.

Το ψέμμα

2006-04-03T21:30:00.000+03:00

Αυτό το ψέμμα που το χτίσαμε μαζί
έβγαλε μάτια και γυρεύει τη σκιά του
κι όλα τα όνειρα που τα'χεις ξαναπεί
θα τα ραντίζει με τη γλύκα του θανάτου

Με γειες

2006-03-29T14:03:00.000+03:00

Αφήστε τον ήσυχο, μπανιστηρτζίδες!!!!

Μια φορά στα τόσα χρόνια μπαίνει κι αυτός πίσω απ'το παραβάν κι αλλάζει κουστούμι, και όλοι καμαρωτοί, με τα εργαλεία που σας προστατεύουν απ'την ομορφιά του στα χέρια, κοιτάτε να δείτε τι; Δεν τον βλέπετε που ντρέπεται; Άμυνα άλλη ο καημένος δεν έχει απ'το να σας κάψει τα μάτια, κι αυτό το ξεπεράσατε- νομίζετε. Έτσι όμως που τον αναγκάζετε ν'αλλάζει βιαστικά, όλο και κάποιο κουμπί στραβοκουμπώνει, κι όλο το ζώσιμο του ξεφεύγει- κι ας τον βοηθάει η καλή σελήνη... Κοιτάχτε ρε μαλάκες επιτέλους στο πάτωμα, όπως έκαναν οι αρχαίοι λαοί, μήπως κι αυτή τη φορά ξεαγχωθεί, του πετύχει το ντύσιμο, και ξημερώσει μια καλύτερη μέρα...

Επετειακόν

2006-03-26T14:00:00.000+03:00

Η παρέλαση αρχίζει... Τα μπαλκόνια και οι δρόμοι γεμίζουν πλαστικές γαλανόλευκες και οι καρδιές των ανθρώπων πραγματικές αστερόεσσες. Οι μπάτσοι κατακλύζουν τους δρόμους, παρέα με φαντάρους που ελπίζουν σε άδεια. Οι χριστιανοί πανηγυρίζουν τη Θεοτόκο που ευαγγελίστηκε, και οι πολιτικοί, ευτυχισμένοι για τις κάμερες, κλείνουν πριβέ έναν δρόμο για την εξέδρα τους. Οι γύφτοι πουλάνε μπαλόνια πίκατσου και οι γέροι σημαιάκια. Οι μετανάστες αμήχανοι προσπαθούν να γιορτάσουν κι αυτοί με τα σημαιάκια ανά χείρας. Οι αριστεριστές στηλιτεύουν το μιλιταριστικό έθιμο και μαζεύουν τις απαραίτητες υπογραφές της μαζοποίησης. Τα κλαμπ και τα μπαρ ετοιμάζονται πυρετωδώς για την επικείμενη λαοθάλασσα. Οι δημοσιογράφοι και οι παπάδες σκανδαλίζονται με τις μίνι φούστες, ομολογώντας τον πόθο τους για μικρά κοριτσάκια...

Η παρέλαση τελειώνει... Οι σημαίες γίνονται πατσαβούρια που περιμένουν τους οδοκαθαριστές. Οι παπάδες και οι πολιτικοί επιστρέφουν στη μάσα. Οι μπάτσοι παραμένουν στους δρόμους. Οι μετανάστες επιστρέφουν στην καταπιεσμένη ζωή τους. Οι αριστεριστές μετράνε τη σοδειά τους. Τα κλαμπ και τα μπαρ δουλεύουν διπλοβάρδια. Οι μινι φούστες σηκώνονται, τα πουκάμισα ξεκουμπώνονται και τα πιτσιρίκια επιδίδονται στην εκμάθηση των απαραίτητων τεχνικών διαιώνισης της φυλής...

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ!!!!

(Η εικόνα μες τη σημαία είναι του banksy)

Αυτοπροσωπογραφία

2006-03-20T12:57:00.000+02:00

Γδύνομαι το πρόσωπό μου και το κόβω χίλια μικρά κομματάκια. Κάθε ένα απ'αυτά το τεντώνω, το πλάθω και το φουσκώνω, ώσπου τελικά έχω χίλια καινούρια πρόσωπα για να διαλέξω, και όλα μου πάνε το ίδιο, κανένα δεν είναι όμορφο, αλλά όλα είναι το ίδιο δικά μου. Το ένα περιέχει την ειρωνεία αλλά και την εμπάθεια. Το άλλο την κατανόηση αλλά και τη φυγή. Το άλλο τη σοφία αλλά και το καταπιεσμένο πάθος. Το άλλο την υπομονή αλλά και την ανομολόγητη ζήλεια. Το άλλο την αυτοπεποίηθηση άλλα και τον εγωισμό. Το άλλο την επαναστατικότητα αλλά και το ρεαλισμό. Το άλλο τη σεμνότητα αλλά και την ανασφάλεια. Αμέτρητοι μικροί συνδυασμοί, αμέτρητα προτερήματα κι ελαττώματα, κι από πίσω ένα εγώ που δεν ξέρει τι να διαλέξει να φορέσει αλλά πρέπει να το κάνει, αλλιώς δε θα μπορέσει καθόλου να επικοινωνήσει, θα μείνει απρόσωπο σ'ένα κόσμο με εκατομμύρια πρόσωπα...

Χαρακώνω το πρόσωπό μου και αυτοτιμωρούμαι, για αυτά που έχει και δε μ'αρέσουν ή για αυτά που μ'αρέσουν και φοβάμαι να τα δείξω. Και το γεμίζω χίλιες ανοιχτές πληγές, να μου θυμίζει κάθε μία τους κάποια στιγμή που κατέστρεψα ή έχασα. Το αίμα γεμίζει τα ρουθούνια μου, άλλες φορές με πόνο κι άλλες με φόβο κι αγάπη. Και σε κάθε πληγή κεντάω ένα μικρό σταυρό, για να μου θυμίζει αυτά που κουβαλάω ή αυτά που εγκατέλειψα, και καθένας τους χασκογελάει επειδή ξέρει πόσες φορές θα σταυρωθώ ακόμα και πως μόνο εγώ ποτέ δε θα το μάθω...

Χαϊδεύω το πρόσωπό μου και συνειδητοποιώ την ασκήμια του, κι εύχομαι να μπορέσω να βρω κι άλλους σταυρούς να του χαρίσω. Ίσως ομορφύνει...

βαρέθηκα

2006-03-18T21:59:00.000+02:00

Όταν είμαι μόνος
Η ψυχή μου είναι ο καθρέπτης
Όμορφος, άσχημος δεν έχει σημασία
Εντύπωση, επίδειξη καμμία
Βαρέθηκα να ανεβάζω την παράσταση εγώ
Βαρέθηκα να βλέπω και να ακούω
Την παράσταση του δικού σας εγώ
Υπερφορτικά εγώ μου
Υπερτροφικά εγώ μου
Στην κορυφή δεν υπάρχει ισορροπία

Πάλι

2006-03-12T19:42:00.000+02:00

Πάλι μόνος μου μιλάω
Πάλι για μένα συζητάω
Το πως, το πότε, το γιατί
Το χθές, το σήμερα, το αύριο
χίλιες ανοικτές πληγές
ΡΥΘΜΟΣ
Η ασπρόμαυρη ψυχή μου
Φοράω το κουστούμι του δήθεν αντί
και πνίγομαι μεσ’ τη δική μου ράτσα

Λίνα

2006-03-12T00:40:00.000+02:00

Ορίζω τη λογική μου χωρίς
Περπατάω τρέχοντας να φύγω
Απo τι;

Βλέπεις κι εσύ τις ψιχάλες;
Εγώ φαντάζομαι βροχη
Αναρωτιέμαι
Αν ποτέ πραγματικά θα βρέξει
Ο ήλιος κρύφτηκε
Είσαι όμορφη
Εγώ δεν ξέρω
Ο ήλιος ξεμυτίζει
Θέλω να πετάξω
Αλλά έχω ξεχάσει
Κοίτα...κέρινα φτερά!
Θες να πετάξουμε μαζί;

Αγαπώ όταν οι αλήθειες μου επιβεβαιώνονται μ'εσένα.
Ηρεμώ όταν οι αλήθειες σου επιβεβαιώνονται σ'εμένα.
Φοβάμαι που η αλήθεια καθρεφτίζεται στους άλλους.

Σήμερα....

2006-03-08T18:29:00.000+02:00

Σήμερα υπήρξα καλός
έξω απ'τα συνηθισμένα
κοινωνικός και καθαρός και περιποιημένος
'Αραγε που το βρήκα
το ψέμμα που φόρεσα;

Σήμερα υπήρξα προσαρμοσμένος
Εντελώς συνηθισμένα
αποστειρωμένος, σεμνός και καλοαναθρεμμένος
Άραγε που πήγε
η ελευθερία που έχασα;